Życie w północnym Wietnamie – raport


Ponieważ osobiście nigdy nie byłem na północy Wietnamu, korzystając z okazji, że mieszka tam mój znajomy, poprosiłem go o skrobnięcie kilku słów o życiu, pracy i oczywiście dziewczynach z północy. Poniżej ciekawy tekst który na pewno zainteresuje czytelników Azji Po Zmroku. 

wietnam-hanoi-impreza

I. Wstęp. Chciałbym zachować w pewnym stopniu anonimowość więc przedstawiał się nie będę. Łącznie mieszkam w północnym Wietnamie ponad 5 miesięcy. Jestem nauczycielem angielskiego. Mieszkam w Haiphong trzecim pod względem wielkości mieście Wietnamu. Zostanę w Wietnamie na wiele lat więc nie traktuje tego jak zwykłej przygody. Mając pewne atuty można się tutaj nieźle ustawić. Nigdy wcześniej nie pisałem takiego artykułu. Mam nadzieję że was nie zanudzę.

II. Kultura. Wietnamczycy na północy są dumni ze swojej kultury, tradycji i narodu. Nie krytykują rządu. Nie narzekają. Są konserwatywni w związkach. Statystyka mówi że 70% kobiet nie rucha się przed ślubem. Wietnam bogatym krajem szybko nie będzie gdyż ze swoją nienawiścią do Chińczyków i głupimi drzemkami podczas kilkugodzinnej przerwy na lunch nic nie osiągną. Mamy w północnym Wietnamie miasta w których dziewczyny są otwarte – Hanoi. Mamy coś pomiędzy – Haiphong. I mamy okropne miasto – Thanh Hoa City, gdzie można za to stracić prace. Ludzie jednak są przyjaźni. Cieżko tutaj o kłopoty. Niektórzy chcą oszukać na cenach, ale znając podstawy języka nie można się dać oszukać. Najważniejsze to znać ceny i liczby.

III. Policja. Jeśli mamy gadane to policji obawiać się nie trzeba. Ważne jest to by wiedzieć co robić. Przede wszystkim niczego nie podpisuj i do niczego się nie przyznawaj. Nie ma monitoringu nie ma dowodów. Po drugie mów szybko po angielsku by nic nie zrozumieli. Można też robić jak mój kolega czyli bajka że jest się nauczycielem angielskiego na wolontariacie, robi się to za darmo, uczy dzieci policji, przyczynia się tym do rozwoju narodu, a jak to do nich nie przemawia to wyskakuje się z pytaniem czy chcą by zniechęcić i innych obcokrajowców do wizyty Wietnamu. Na ogół wtedy dziękują i puszczają wolno. Kolega pijany połamał nogę Wietnamczykowi w wypadku. Przyfarciło mu się gdyż okazało się że głowa policji go zna i słyszał od córki że jest zabawnym nauczycielem.

IV. Dziewczyny. W Hanoi łatwo poruchać. Właśnie wracam autokarem. Dziewczynę poznałem przez tindera. Napisała mi bezpośrednio że szuka kogoś do seksu, a nie związku bo lubi wolność. Czyli idealnie. Poznałem jej „siostry” które również lubią obcokrajowców. Niby jest rasizm, nie lubią czarnych i arabów, no ale niektóre się niestety kuszą też i na brudasków, ale biały kolor skóry ma tu taką samą wartości jak i w Tajlandii, albo i nawet większą. W Haiphong już jednak trudniej o ruchanie i z bólem przyznaje że przez prawie trzy miesiące nie ruchałem tam normalnej dziewczyny. Nie chodzi nawet o to że szukam jednorazowej przygody bo szukam partnerki do seksu na stałe dopóki nie znajdę sobie żony która dobrze wygląda, wie jak zrobić pieniądze i nie pracuje dłużej niż 8 godzin dziennie. Raz miałem przygodę że kolega przyznał że korzystał z kamerki i laska mu dupę pokazała. Przyznał że trzepał. Wziąłem tego fb napisałem, dostałem zaproszenie do tego mieszkania i okazało się że facet wiec trzeba uważać. Ladyboya chyba jednego widziałem, ale wychodzi na to że geje też tu są. Na randkę z dziewczyną łatwo się umówić w moim mieście, no ale wyruchać jednak ciężej. Koledze jednak się udało kilka razy ze względu na znajomość wietnamskiego. Pewnego razu wybraliśmy się z kolegami do Do Son. Jest to największy burdel w Wietnamie. Motelik obok moteliku. Koszt za godzinę z dziewczyną to równowartość 45 PLN. Jak to wygląda? Siedzimy sobie w środku i przyprowadzają nam dziewczyny jedną po drugiej dopóki sobie nie wybierzemy takiej która nam się podoba. Jak na nas patrzą to są przerażone gdyż wiedzą co je czeka. Pierwszego razu byłem tam z kolegami i ostatecznie skończyłem. Dziewczyny mają przygotowane gumki. Za drugim razem zabrał mnie tam szef, który za mnie zapłacił. Pierwsza dziewczyna po kilkunastu minutach zaczęła udawać płacz i prosiła bym przestał. Kazałem jej przyprowadzić drugą. Druga wytrzymała dłużej, ale rownież nie skończyłem gdyż za szybko się zmęczyła. Więcej tam nie wróciłem i nie mam zamiaru korzystać z usług prostytutek. W innych krajach nie próbowałem. Tutaj w pewnym sensie sytuacja mnie zmusiła bo gdzie to tyle bez ruchania? Na szczęście już znalazłem sobie partnerkę która odwiedzi mnie kolejnym razem u mnie w mieście. 2 godziny autokarem z Hanoi do Haiphong. Oczywiście tu też się umawiam z dziewczynami no ale jedna mi palnęła że nie jest gotowa po tym jak już palcem jej wierciłem otwór. Nic z tych spotkań nie wychodzi.

V. Haiphong. Miasto w którym mieszkam jest trzecim pod względem wielkości miastem Wietnamu. Jest tu port, miasto ma ambicje by przewyższyć Hanoi. Znajduje się niedaleko morza wiec jakieś szanse są. Dużo tu mostów, rzek i o środowisko naturalne ciężko. Miasto ma zamiar zostać ośrodkiem handlu morskiego. Od niedawna mamy połączenie lotnicze z Bangkokiem. Mamy wiele klubów i kin w Haiphong. Jeśli miałbym zagadać do dziewczyny to w kinie. Poza tym fb i komunikator Zalo. W klubach są zazwyczaj dziewczyny których praca ogranicza się do tańca i normalnych dziewczyn na parkiecie nie ma. Jeśli zabawa to tylko Hanoi. Tam są kluby pełne lasek otwartych na cudzoziemców.

VI. Praca Lepiej jest uczyć angielskiego w Haiphong niż w Hanoi czy Sajgonie z wielu powodów. Najważniejszym jest mała liczba obcokrajowców. Jesteśmy bardziej wartościowi dla szkół. Jeśli dobrze wyglądasz, jesteś pewny siebie i umiesz zrobić na uczniach wrażenie to wiele szkół będzie chciało byś dla nich pracował. Można z kontraktem, można bez. Czyli da się legalnie jak i nielegalnie. Zarobki są duże. Podstawa to 15 USD za godzinę, zdarza się jednak że dostaje 22 USD od niektórych szkół i to jest mój cel. Jestem człowiekiem który idzie przez życie na skróty. Nie lubi się nudzić. Wiec nauka angielskiego na swój sposób daje mi radość, jest na lekcjach śmiesznie i zarabiam na tym dobre pieniądze. Typowy Wietnamczyk zarabia pracując cały dzień z durną przerwą na lunch równowartość 700 PLN na miesiąc. Czyli można zarobić 10 razy więcej.

VII. Szkoły. Można pracować w prywatnych centrach językowych jak i być odsyłanym do szkół publicznych. Za szkoły publiczne i tak jednak Wietnamczycy płacić muszą. Taki tu „komunizm” że nie ma emerytur, darmowej opieki zdrowotnej i darmowych szkół. Poziom nauki jest wyższy niż w Tajlandii. Łatwo znaleźć młode osoby mówiące po angielsku. No i oni chcą się uczyć angielskiego. Jesteśmy bardziej szanowani niż w Tajlandii gdzie nauczyciel szanowany nie jest. Nie jesteśmy męczeni przez te kurwy w postaci tajskich nauczycieli którzy podważają nasze umiejętności, a mało który z nich gada po angielsku no i nasze życie chcą kontrolować. Jebać tajskich nauczycieli, auauau! W Tajlandii nie mamy wsparcia jakie dostajemy w Wietnamie. Darmowe mieszkanie, darmowy skuter i różne pozwolenia do legalnej pracy. Czasami można trafić na szefa który będzie naszym najlepszym kumplem, a nawet będzie się można poczuć jak w rodzinie.

VIII. Ceny. Podobne do Tajlandii, można drogo i tanio. Wystarczy wiedzieć gdzie jeść, pić i co.

IX. Drogi. Drogi w Wietnamie. Jeśli jesteście przerażeni poruszaniem się po Tajlandii to zmienicie zdanie po wizycie w Wietnamie. Nikt nie przestrzega żadnych zasad drogowych. Zielone światło oznacza jedź, żółte jedź szybciej, czerwone jedź ostrożnie. Często miałem sytuacje wypadkowe. Na szczęście udało mi się ich uniknąć. Kierowców nie obchodzi to że cię oślepiają. Jadą z tymi wysokimi światłami. Kierowców nie obchodzi że droga jest wąska i zdarza się że tir wyprzedza tira nie przejmując się tym że naprzeciwko jedzie skuter. Powszechnym jest też jazda bez świateł po drodze która jest oświetlona tylko z jednej strony albo w ogóle nie jest. Debile potrafią też jechać pod prąd bez świateł. Poza tym wpierdalają się przed twój skuter i w ogóle jeden wielki skandal. Jadąc myślę sobie cały czas „jebani Wietnamczycy”. Rowery są najgorsze – święte krowy. Zdarza się też że jest korek a Wietnamczycy i tak sobie jadą w grupie trzech skuterów czy rowerów w rzędzie urządzając sobie pogaduszki.

IX. Podsumowanie. Opisałem w skrócie najważniejsze sprawy. Może i dałoby się więcej napisać, ale niezbyt wiem jaki temat może być ciekawy. Jakby co to pytajcie w komentarzach u Michała. Pozdro.

Opisze wam jeszcze dłużej i bez poprawności jacy są Wietnamczycy. Po siedmiu miesiącach już mam pewną wiedzę na ich temat. Może zacznę od wyglądu. Wygląd młodych osób nie jest straszny, ale wrzucę wam zdjęcia facetów już dorosłych i starych. Starzy Wietnamczycy wyglądają na poziomie polskich bezdomnych i meneli. Wyglądają jakby byli brudni. Ich skóra robi się totalnie żółta, czy nawet pod brąz to podchodzi. Gały bardziej skośne. Pojawiają się im zmarszczki i ogólnie strasznie wyglądają. Wsród białych mężczyzn osoby starsze wyglądają dość normalnie. Tutaj większość z nich wygląda jak brudasy żyjące na wysypisku śmieci. Wydaje mi się że wyglądają najgorzej spośród Azjatów. Kobiety jako tako wyglądają dobrze do danego roku życia. Inaczej by ich natura tak nie namnożyła. Jacy są Wietnamczycy? Może zacznę od facetów. Są chujowi. Nie przyjaźnie się z nimi i nie lubię spędzać czasu w ich otoczeniu. Lubią się przechwalać. Mają wysokie mniemanie o sobie. Żyją w ciągłym strachu przed Chinami. Lubią kłamać. Zdarzają się skurwysyny które kłamią dziewczyny tylko po to żeby się z nimi przespać, a jak już to zrobią to koniec, ślubu nie ma bo nie jesteś dziewicą. Ja tutaj już do kłamstw się przyzwyczaiłem więc nie traktuje ich na poważnie. Wietnamczycy muszą kłamać dziewczyny bo nic innego do zaoferowania nie mają. Może 10% z nich wygląda dobrze, ale wciąż przeciętny Polak wygląda lepiej i to same Wietnamki by przyznały. Jak ja słyszę że jestem przystojny to już nawet nie robi to na mnie żadnego wrażenia, bo prostu widzę wokół jak wyglądających osób przyszło mi żyć. Koleżanka sama powiedziała że jej ojciec jest brzydki. Niby są, mili, przyjaźni, pokojowi, z chęcią by poczęstowali za darmo swoim bimbrem, ale wciąż nigdy nie można im uwierzyć i zaufać. Wietnamki za to są całkiem zabawne i miłe. Z szacunkiem się odnoszą do faceta. Są uległe i słuchają się męża. Z takich rzeczy które mnie denerwują to język wietnamski. Jak Wietnamczycy mówią to tak jakby się kłócili bo mają tony w języku. Wiele słów bardzo podobnych do siebie ale w innej tonacji. Dla przykładu w Tajlandii i Laosie mimo to jest kultura żeby mówić po cichu. Wietnamczycy drą mordy. Poza tym nie dbają oni o naturę. Mają skłonność do jedzenia na podłodze czego nie lubię bo to uwłaczające. Jak już wspomniałem cały czas boją się Chin i myślą że Wietnam jest super ekstra zajebisty. Szef mi powiedział że pomoże mi zdobyć obywatelstwo Wietnamu. Po pierwsze wiem że te obietnice to kłamstwa, po drugie kto by chciał obywatelstwo Wietnamu? Przecież w każdej chwili Chiny mogą w ciągu tygodnia podbić Wietnam. Jeśli byłbym bogaty to może bym się skusił. Nakupowałbym ziemi i robiłbym kasę na Wietnamczykach i turystach. Rząd Wietnamu w ogóle nie dba o ludzi. Za edukacje i opiekę medyczną trzeba płacić. Stan dróg to tragedia. Transport publiczny także. Nie podoba mi się też w ich narodzie to że żyją w brzydkich domach, nie mają żadnego pojęcia o sztuce i zbierają w domach śmieci. Rzeczy które nigdy im się nie przydadzą. Zamiast wywalić je, oddać komuś czy sprzedać to je składują. Uwierzylibyście że ktoś mający 500tys. Złotych na koncie zamiast kupić telewizor led będzie używał starego kineskopowego 21 cali? Tacy są Wietnamczycy. Nawet są dumni że zaoszczędzili sami myjąc samochód zamiast dać komuś zarobić. Nie napędzają oni swojej ekonomii tylko oszczędzają pieniądze. Z takich pozytywnych rzeczy to może tylko to że są grzeczni, pokojowi, no ale co z tego skoro są dumni z tego że mają tylko jedną partie w kraju? Jest tu duża korupcja. Państwowa telewizyjna cały czas wkłada im gówno do głowy i teraz wydaje im się że Ameryka ich zdradziła bo Trump jest be, a Obama był cacy bo odwiedził Wietnam. Ameryka tak czy siak będzie ich „przyjacielem” bo graniczą z Chinami, a Trump Chin też nie lubi. Z myśleniem samodzielnym jest tu słabo gdyż nie jest tu tak jak u nas że w internecie znajdziemy prawdziwe informacje. U nich wierzą bardziej w telewizje niż w Polsce. Podsumowując: Wietnamki są spoko, Wietnamczycy już nie do końca.

Chcesz wiedzieć o nowościach na Azja Po Zmroku? Polub stronę na Facebooku.

Reklamy

Current whereabouts – czyli co u mnie


Czas w Azji dosłownie zapierdala. Jeszcze parę miesięcy temu miałem 25 lat, a tu już 3 dychy strzeliło. Patrzę na moje zdjęcia z Bangkoku i Singapuru, czyli wydawałoby się w miarę świeży rozdział w moim życiu, a jednak wyraźnie da się na nich dostrzec, że jeszcze 5 lat temu miałem zdecydowanie więcej włosów. Starość kurwa!

14484907_10209796516125486_2517807013365369885_n

Anyway, ponieważ wszystko się zmienia szybko i to co było aktualne 2 miesiące temu, niekoniecznie jest dalej na czasie, postanowiłem przedstawić my current whereabouts, czyli miejsce zamieszkania, praca i plany na najbliższa przyszłość.

A więc aktualnie udało mi się dorwać pracę dla szwedzkiej firmy w formie zdalnej, czyli życie digital nomada w najbliższej przyszłości jest bardzo realne. Wyciągam z tego szwedzką wypłatę w euro, fortuny nie ma, ale nawet minimalna krajowa w Szwecji jest dość pokaźną sumą w Azji, więc generalnie jestem zajebiście zadowolony. Nie muszę oglądać żadnych klientów, spotykać się z szefem, czy nawet tracić czas na podróże do miejsca pracy. Innymi słowy jest wypas. Nie za bardzo chce się wdawać w szczegóły co dokładnie robię, ponieważ jestem tam Świeżakiem i nie chce robić sobie konkurencji. Jak zagrzeję sobie miejsce to rozwinę temat. Niestety nie jestem samo zatrudniony, a pracuję na etat, co oznacza, że muszę być online zgodnie z europejską strefą czasową. Jeśli nie ma mnie przy kompie dłużej niż 10 minut to system automatycznie mnie wyloguje i powiadomienie leci prosto do szefa, więc jak gdzieś jadę na motorze, to na każdych światłach wyciągam laptopa i w coś klikam, żeby była aktywność. Ludzie się na mnie dziwnie patrzą, bo chyba nie jest normalne, że ktoś jeździ motorem z otwartym laptopem, ale w sumie to mnie jebie co kto o mnie myśli 😉

Ponad to, w każdy wtorek i czwartek uczę tajskiego dwóch anglików. Bardzo mi to nie pasuje, ponieważ mając możliwość podróży i pracy skądkolwiek, chciałbym już teraz zapierdalać po głównych miastach Issau, ale że zapłacili za 30 godzin z góry, to nie za bardzo mam jak to teraz odkręcić.

W związku z tym, do listopada raczej będę siedzieć w Bangkoku. Może się okazać, że nawet dłużej, ponieważ zaczyna się sezon turystyczny i w poniedziałek mam pierwszą grupę do oprowadzania. Z tego jest dobra kasa, więc jeśli jest możliwość to raczej skorzystam. Moją pracę online kończę o 12 w południe więc realne jest robienie czegoś dodatkowego.

No i oczywiście należy wspomnieć kogo aktualnie rucham 🙂 Ponieważ jestem leniwy, ostatnimi czasy biorę laski z Badoo i umawiam się z nimi od razu w swoim mieszkaniu. Jak jakaś nie chce się spotkać u mnie, to gadam z następną i zawsze się znajduje jakaś bez oporów, żeby od razu jechać na pokój. Dobrze jest mieszkać w Tajlandii!

Poznałem w ten sposób 19stkę z Hua Hin. Na pierwsze 2 spotkania przyszła z koleżanką, ale jak już kiedyś wspominałem, to nie jest takie złe, bo bez żadnych oporów można brać na mieszkanie nawet na pierwszej randce. Na trzeciej randce już jej wprost powiedziałem, że ma przyjść sama i przyczepiła się trochę jak rzep do ogona, to znaczy przychodzi do mnie codziennie, ale generalnie mi odpowiada, bo laska jest pół Tajką pół belgijką (coś nowego), ojciec z Belgii wysyła jej w chuj kasy, więc nie tylko nie muszę nic na nią wydawać, ale nawet często ona płaci za mnie jak idziemy na imprezę albo coś wpierdolić. Laski ze swoją kasą (albo kasą taty lol) są fajne. No i jest jeszcze jeden duży benefit dla którego ją na razie trzymam – ona ma własny dom w Hua Hin, a jest to miejscowość nad morzem, gdzie chętnie bym sobie pomieszkał na jakiś czas, zwłaszcza, że mam pracę zdalną, wiec póki co żyję trochę w monogamii (bleh).

A co do planów na przyszłość, to o ja pierdole ile mam pomysłów. Najpierw na pewno będzie Issan. Zawsze chciałem mieszkać w Khon Kean – moim ulubionym mieście. Myślę, że w listopadzie się tam przeniosę na tak długo, aż mi się nie skończy wiza którą jeszcze mam z uniwersytetu… A potem? Omg, jest tyle miejsc w których chce spędzić co najmniej miesiąc. Bardzo tęsknię za moją dupcią z Laosu, więc możliwe, że na miesiąc pojadę do Vientiane i zostanę z nią. Ona ma swoje mieszkanie, więc nie muszę wydawać nawet na hotele. Czuję, że nie wystarczająco dobrze znam Kambodżę (pomimo tego, że byłem ponad 10 razy w tym kraju), więc chyba będzie trzeba na miesiąc pojechać tam. Nigdy nie byłem na Filipinach, a z tego co wiem, to Tajlandia i Filipiny to 2 najlepsze kraje na świecie jak chodzi  ruchanie zajebistych lasek, więc myślę o Cebu i Boracay. Nigdy nie byłem w Indiach. Nie wiem czy wytrzymam cały miesiąc bez ruchania (hindusek bez ślubu się raczej nie da pukać, ale spróbujemy), więc jest opcja albo turystki albo abstynencja (aka trzepanie lol). Niestety mnie białe laski w ogóle nie pociągają, przez ostatnie 5 lat miałem jedną i czułem, że nawet mi w pełni stanąć nie może… nie moje klimaty (no chyba, że Ruskie dziewuszki!!!). Na pewno chcę spędzić miesiąc na Bali w Indonezji. Kuszą mnie też Chiny bo byłem tylko 7 dni i to z moją ex z Francji, więc nie miałem okazji nic z Chinkami podziałać. Co ciekawe nawet jak byłem ze swoją dziewczyną, to Chinki dalej to mnie przychodziły zagadać! Musze pojechać zrobić inspekcję…

A potem? Ehhh, Afryka lub Ameryka Południowa. Ale to po kolei, nie wszystko na raz…

Chcesz wiedzieć o nowościach na Azja Po Zmroku? Polub stronę na Facebooku.

Chinag Mai >>> Bangkok – szybki life update


A więc tak. Nie będę się rozpisywał, ponieważ jestem w trakcie pisania czwartej części Locked up abroad. Ponieważ jednak sporo osób próbuje się ze mną spotkać w Chiang Mai, oficjalnie ogłaszam, że jestem już z powrotem w Bangkoku. Jak macie dla mnie kabanosy, to proszę o przywiezienie do stolicy 🙂 Tak jak wszyscy się domyślacie, zostałem dyscyplinarnie zwolniony za wdawanie się w intymne relacje z dziewczynami. Nie, nikt nie złapał mnie z Egipcjanką. Tym razem przyprowadziłem Tajkę poznaną przez Thaifriendly.com .

chinag-mai-bangkok.png

Harry, mój roommate, pojechał wraz z grupą wolontariuszy myć dupę słonia w sanktuarium. Miało go nie być przez 5 dni, więc miałem wolny pokój. Akurat Sara (Egipcjanka) również była na wyjeździe, gdzieś na jakimś English Camp dla dzieci z prowincji. Korzystając z okazji, od razu odpalałem Thaifriendly i zaprosiłem do siebie laskę. Około 11 w nocy Tajka poprosiła, żebym odprowadził ją do toalety, ponieważ ona boi się duchów (wszyscy Tajowie bardzo poważnie podchodzą do tego tematu). Wyszedłem więc na korytarz w samym ręczniku i BOOM wpadłem wprost na szefową, której przez 3 tygodnie nigdy nie było nawet na moim piętrze.

Zasadniczo to nawet nie wiedziałem, że przyprowadzanie Tajek jest wbrew regulaminowi. Podpisywaliśmy 5 stron różnych zasad, czego nie wolno na robić, i żadna z nich nie wspominała o przyprowadzaniu Tajek. Niestety ten argument nie zadziałał i szefowa twierdzi, że rzekomo 3 wolontariuszki poskarżyły się, że w naszym ośrodku jest jakaś obca laska i one się z tym czują niekomfortowo. Szczerze to średnio wierzę, że ktokolwiek miał z tym problem. Raczej wymyślona ściema, żeby się mnie pozbyć. A że akurat skończyliśmy już i kurs TEFL i lekcje tajskiego, nikt mnie nawet nie będzie musiał zastępować. Dostałem więc natychmiastowy wylot z pracy i oto jestem z powrotem w stolicy.

Chcesz wiedzieć o nowościach na Azja Po Zmroku? Polub stronę na Facebooku.

Chinag Mai #2 – raport z drugiego tygodnia


Nigdy nie mógłbym mieszkać na stałe w Chiang Mai. Nie rozumiem czym ci wszyscy ludzie tak się rajcują. Zarówno expaci jak i turyści postrzegają Chiang Mai jako jedno z najciekawszych i najlepszych miejsc do życia lub odwiedzenia w  Tajlandii. Dla mnie to zwykła komercha, w której brak smaku „prawdziwej Tajlandii”. Takie same wrażenie mam w Pattaya, Koh Phangan, czy Phuket.  Wszędzie znaki po angielsku, co 200 metrów wypożyczalnia skuterów, szkoła gotowania, travel agency albo restauracja z hamburgerami i pizzą. I nawet taxówkarze mówią po angielsku, co oczywiście przekłada się na ceny oferowanych usług.

chinang-mai-tajlandia-gory-doi-suthep

Kolejny już tydzień w pracy mija nawet nieźle, bo poza tym, że muszę wcześnie wstawać, to praca nie jest męcząca. Nadzorowanie bezradnych anglików nie jest szczególnie czasochłonne. No, poza odpowiadaniem na kretyńskie pytania. „Michal, what is evacuation plan in case of tsunami?” – zapytała pewnego dnia wolontariuszka. Akurat byliśmy na Doi Suthep (zdjęcie powyżej), więc pytam – Kurwa co widzisz przed sobą? – Mountains – odpowiada. To weź się puknij w łeb i zastanów na co nam tsunami evacuation plan, jak my jesteśmy 700 km od brzegu, 1700 metrów nad poziomem morza”. I wiecie jaka była odpowiedź? Ile 700 km to jest mil, bo oni w Anglii używają imperial system, a nie tak jak cała reszta europy, metric.

Na razie pracy nie straciłem, może się to jednak zmienić w każdym momencie, bo złamałem już chyba każdą możliwą zasadę, od przychodzenia do pracy pod pachnący alkoholem poprzedniej nocy, po pukanie wolontariuszek. Ekhm, w poprzednim odcinku wspominałem coś o Egipcjance. Jej matka jest niby angielką, ale ryj ma zajebiście arabski, urodziła się w Egipcie i mieszka w Kairze. No więc to właśnie ją codziennie posuwam. No, prawie codziennie, bo czasami śpię u Tajki którą poznałem przez Skout app. Anyway, Egipcjanka to moja pierwsza biała (no, pół biała, pół arabka), którą miałem od 5 lat! Problem z naszym ruchaniem jest taki, że ani ja, ani ona nie mamy swojego pokoju. Ja dzielę swój z Harrym, a ona z Jess, taką angielką z fajnym tyłkiem. Nasz pierwszy raz odbył się więc w kotłowni koło basenu, ale odkryliśmy, że dzielona łazienka jest jednak lepsza i chodzimy tam. Pomimo tego, że staraliśmy się ukrywać nasze nocne „randki”, to większość osób dobrze wie co się dzieje i nawet robi sobie z tego żarty. Swoją drogą, zajebiście komicznie to wygląda, jak Egipcjanka, pobożna muzułmanka, zakłada ręcznik na głowę, bo do modlitwy kobiety musza mieć zakryte włosy i kurwa W BIKINI z ręcznikiem na głowie, przy basenie hotelowym śpiewa jakieś allahu akbar i robi pokłony w stronę Mekki. Ja pierdole, kogo ja rucham, lolz !

Tak więc, kiedy mnie stąd wyjebią zdaje się być tylko kwestią czasu. Z drugiej jednak strony, musieliby znaleźć jakieś zastępstwo na kurs TEFL który prowadzę i lekcje tajskiego. Do tego drugiego znaleźć Tajkę nie będzie problem, ale żeby znaleźć kogoś kto może uczyć TEFL jest już nieco bardziej czasochłonne. A właśnie, powyżej video z mojej lekcji tajskiego.

No i generalnie, to ja miałem ich pilnować, żeby np. nie palili trawy, bo jak kogoś aresztują, to będzie problem. A tak się składa, że Egipcjanka codziennie kopci ten egipski haszysz, ale przecież nie będę donosił na laskę którą rucham, right?!  Te inne laski, to też strasznie swędzi. Jest nas tu 56, z czego 50 to laski, a spośród 6 facetów, dwóch to homusie, więc tak naprawdę na każdego z nas przypada grubo ponad 10 lasek i je roznosi. Prawie codziennie wymyślają jakieś zboczone zabawy, np. gra którą stosował Tyrion z Game of Thrones, czyli ktoś mówi „never have I ever… (tu coś sprośnego)” i każdy w grupie, kto miał taką przygodę, musi się napić. Tutaj nawet nie będę przytaczał przykładów, bo to nie jest strona por*no, ale uwierzcie, że angielki mają dobre historie.

zoe-in-yellow-chinag-mai-tajlandia-imprezy

Życie nocne w Chiang Mai jest zwyczajnie kulawe. Tak naprawdę wszystko kręci się wokół „Zoe in Yellow” night club, który robi się pełny koło 10:30. Jest tam też sporo innych barów, to taki Khao San północy. Niestety, Tajów tam można spotkać praktycznie tylko w weekendy, w tygodniu sporo ludzi, ale kurwa same białasy. Innym klubem jest oczywiście Spicy, który w weekend jest zbyt zatłoczony, żeby wejść do środka. Niestety wszystko w Chiang Mai zamyka się koło 1am, więc generalnie słabiutko. Są tutaj też tajskie kluby (kiedyś byłem), ale na razie nie miałem czasu się zapuścić podczas obecnego wyjazdu, bo muszę zazwyczaj wstawać rano, żeby zawieźć naszych wolontariuszy do szkoły – ciężkie życie, ale co zrobić. ***Update*** Jest conajmnij kilka dużych klubów w tajskim stylu w okolicach Nimanhemin road.

Poważnie zastanawiam się nad organizowaniem takich wolontariatów na własną rękę. Wygląda na to, że zainteresowanie jest duże, a że pracuję w rekrutacji, to mam kontakty z wieloma szkołami i bez problemu mógłbym coś takiego sam zorganizować. Co najwyżej nie jestem mistrzem marketingu i niekoniecznie wiem z której strony się za to zabrać, ale skoro inni są w stanie to ogarnąć, to dlaczego nie mógłbym i ja.  Można to połączyć z jakimiś wycieczkami, sanktuarium słoni, etc.

Codziennie ćwiczę Muay Thai. Wczoraj poszedłem na ring z 15-stolatkiem. Obciach w pytę, ale dostałem 4 razy wpierdol od jakiegoś dziecka, haha. Dopiero później trener pokazał mi jego zdjęcia z profesjonalnych walk, młody ćwiczy od małego i ma na koncie sporo wygranych. Pocieszam się, że gdyby to była walka uliczna, to byłbym w stanie go przygnieść wagą ciała, bo on mnie za każdym razem kładł na ziemię blokując szyję rękoma i kopiąc w udo tak, że traciłem równowagę. Natomiast gdybym się do niego przytulił i ściągnął nas razem na ziemię, to nie miałby tak łatwo.

W tygodniu oglądam jak radzą sobie w szkole nasi Anglicy i robię notatki, co mogą ulepszyć. Ciekawe, że niektóre grupy kompletnie sobie nie radzą, nie stosują nawet nic z tego czego uczyłem ich podczas kursu TEFL, inni z kolei wykazują się własną inicjatywą i ponad techniki które im pokazałem, potrafią improwizować i tworzyć własne strategie. Czyżby istniało coś takiego jak talent nauczycielski?

Ogólnie to tęsknie już za Bangkokiem. No i za moimi laskami w Bangkoku. Nie wiem, czy dalej będę pracował z tą firmą, bo jednak takie mieszkanie w hotelu, to jednak nie to samo co własny apartament. No i, jestem praktycznie non stop w pracy, jak tylko wyjdę na korytarz to ktoś może mnie zaczepić i muszę pracować, choćby był to środek nocy.

Chcesz wiedzieć o nowościach na Azja Po Zmroku? Polub stronę na Facebooku.

Chiang Mai – raport z pierwszych dni na dalekiej północy


W Chinag Mai dane mi będzie spędzić cały Sierpień. Najdłuższy wyjazd służbowy w moim życiu, ale generalnie jestem pozytywnie nastawiony. Nawet pomimo tego, że Chiang Mai nie jest moim ulubionym miejscem w Tajlandii. Jest tu po prostu zbyt wielu farangów i np. tak jak w Issan można zatrzymać dowolny pojazd na ulicy i poprosić o podwózkę, tak w takim Chinag Mai to nie przejdzie. Widok białej skóry jest tu dość powszechny. Ma to też inny wymiar – laski nie gwiżdżą na widok białego i, o zgrozo, policja zna podstawy angielskiego, więc nie da się nawet grać głupa. Suma summarum, dobre miejsce dla początkujący ekspatów, ale nie weteranów mojego pokroju. chinang-mai-tajlandia

A więc co ja tutaj właściwie robię? Poza codziennym pluskaniem się w basenie naszego resortu ze zdjęcia powyżej, opiekuje się grupą 50 wolontariuszy z Anglii. Nie wiem nawet jak nazywa się taka pozycja – po angielsku to po prostu lead representative, a w praktyce jestem trochę przewodnikiem, a trochę instruktorem – wszyscy Anglicy mają już za sobą online TEFL, ale dodatkowo, ja, jako instruktor TEFL muszę ich przeszkolić w klasie. W każdy poniedziałek 8h uczę ich o technikach i metodologii nauczania. W każdy czwartek wieczorem prowadzę też lekcje tajskiego. Wtorek do piątek, jesteśmy podzieleni na 5 grup i robimy różnego rodzaju prace na zasadzie wolontariatu. Jedna grupa jedzie myć dupe słonia, druga grupa jedzie do przedszkola uczyć dzieci angielskiego, trzecia grupa jedzie do sierocińca bawić się z sierotami. Całe szczęście, że ja ich tylko nadzoruje, bo jak wchodzę do tego przedszkola i czuje jak jebie moczem od tych dzieci, to od razu sobie przypominam dlaczego nigdy więcej nie chcę być nauczycielem. Weekendy mamy wolne, za to w tygodniu jestem trochę zajebany, bo pomimo tego, że sam wolontariat trwa 2, 3 godziny dziennie, to non stop albo muszę kogoś zabrać na Muay Thai, albo wycieczkę rowerową, albo na nocny bazar, etc. Generalnie nie jest źle, za darmo się popluskam w parku wodnym, poćwiczę tajski boks, itd.

95% wolontariuszy to dziewczyny. Jak tylko ich odbierałem z lotniska, to wiedziałem, że będzie problem z przestrzeganiem zasad, czyli „nie ruchaniem żadnych wolontariuszek”. Bo choć większość z nich przypomina z wyglądu raczej krowy, to jest tam parę naprawdę dobrych sztuk. Np, jest laseczka której ojciec jest z Egiptu i ma zajebiście arabską twarz. Takiej jeszcze nie miałem. W iście tajskim stylu, ktoś źle policzył ilość uczestników i ilość miejsca w autokarze wynajętym, żeby przetransportować nas do Chinag Mai, więc musieliśmy na szybkości wynająć dodatkowy minivan, w którym jechałem ja, 2 wolontariuszy i 5 wolontariuszek. Pierwsze parę godzin, a tu laska z Gibraltaru coś mnie „niechcący” za dużo dotyka. Dosyć oczywisty znak zainteresowania. Po drodze był śpiew, alkohol i haszysz z Egiptu, więc wyszło, z tego przytulanie i wspólne spanie z laską z Gibraltaru, ale jak na razie jestem twardy i nie próbuje nic więcej, bo jak mnie ktoś ze staffu na tym złapie, to od razu stracę pracę.

W końcu dojechaliśmy do Chinag Mai. Na miejscu niespodzianka – muszę dzielić pokój z Harry, czyli reprezentantem firmy po angielskiej stronie. Niezła chujnia, bo teraz będę musiał szukać lasek z własnym mieszkaniem. No i oczywiście nie próżnowałem w tym temacie. Od niedzieli intensywnie używałem aplikacji do randkowania i każda rozmowa miała ten sam schemat:

  1. Cześć. Mieszkasz w Chinag Mai?
  2. Ooo, to super, że tak. Będziemy najlepszymi przyjaciółmi.
  3. Mieszkasz sama czy z rodziną? (to bardzo ważne bo szukam tylko Tajek ze swoim mieszkaniem)
  4. O mieszkasz z rodziną? To dobrze, nie musisz się bać duchów (boom, koniec rozmowy z mojej strony) / Ooo, mieszkasz sama? Nie boisz się duchów?
  5. Masz motor? (to następne zajebiście ważne pytanie, bo ja nie mam swojego pojazdu, więc szukam tylko laski, która będzie po mnie przyjeżdżać)
  6. Nie masz? Aha, to będziemy musieli chodzić na nogach, żeby się spotykać (boom koniec rozmowy, ale zostawiam tak, żeby się dało do niej wrócić) / Masz motor? Super, to wpadnij mnie odebrać jak się będziemy spotykać.
  7. Ok, przyjedź po mnie po 1pm.

Od niedzieli do wtorku przeprowadziłem ten schemat rozmowy z chyba 30 laskami, aż w końcu znalazłem jedną, która spełnia wymagania, czyli ma swoje mieszkanie, motor i wygląda wystarczająco dobrze. Btw, nic w tej rozmowie nie jest przypadkowe. Punkt 1 – muszę wiedzieć, czy tu mieszka, czy jest tylko przyjazdem. Mnie raczej pojedyncze spotkania nie interesują, zawsze szukam laski która będzie moim gikiem i będziemy się spotykać przez jakiś czas. Punkt 2 – zawsze mówię laską, że będziemy tylko przyjaciółmi. Dlaczego? Bo pytam o spotkanie już w 7 zdaniu, na randkę to trochę za szybko, natomiast szanse na spotkanie znacznie wzrastają jeśli nie ma tego „pressure”, że to jest randka i coś poważnego. Punkt 4 – logistyka. Jeśli ona mieszka z rodziną, to muszę mieć swój apartament, a akurat w Chinag Mai dzielę pokój z jednym typem. Innymi słowy – jeśli nie mamy gdzie się iść bzykać, to jest to raczej strata czasu, nie chcę wydawać codziennie kasy na hotele. 5 – motor, znowu logistyka. Ja jak na razie nie mam swojego i nie wiem czy w ogóle będę miał, bo tak naprawdę potrzebny mi jest tylko do tego, żeby spotykać się z laskami, więc już lepiej od razu znaleźć taką, która ma swój.  7 – zasugerowanie spotkania. Jeśli ona nie jest gotowa / nie chce się spotkać, to nie ma co tracić czasu, bo następna bez problemu się zgodzi. Ja na tych aplikacjach do datingu zawsze od razu mówię, że jestem zainteresowany tylko prawdziwymi znajomościami, nie potrzebuje cyfrowych przyjaciół. Część lasek powie „poznajmy się trochę lepiej”, bo faktycznie szybko atakuje, ale ja je olewam, bo wiem, że te pozostałe od razu się spotyka bez takich obiekcji.

Tak więc od niedzieli poszukiwania i w końcu  we wtorek wyhaczyłem jakaś landrynę.  Przyjechała mnie odebrać na motorze i pytam „gdzie jedziemy?” – to pytanie było retoryczne, bo Tajki są totalnie bezużyteczne jak chodzi o jakąkolwiek inicjatywę i nic nie wymyślą, choćby skały srały. Sugeruję więc pójście do parku – znowu miejsce nie przypadkowe. Laska się zgadza i jedziemy (oczywiście ja muszę pokazać drogę, bo pomimo tego, że to jej miasto, ona się zgubi i w ogóle nie wie, że jest w tym mieście jakiś park -standard w Tajlandii). W parku trochę chodzimy, żeby się lepiej poznać, oczywiście to ja decyduję co, jak i kiedy robimy – mówię jej, kiedy siadamy na ławkę, kiedy wstajemy i oglądamy posąg Buddy – z jakiegoś powodu Azjatki się strasznie podniecają jak facet ma nad nimi pełną kontrolę. Druga sprawa – rozśmieszam ją, żartuję, dokuczam. Drażnimy się. Znowu, wszystko to tylko i wyłącznie po to, żeby swobodnie się ze mną czuła i szybciej nie miała obiekcji, żeby wrócić razem do pokoju. Na koniec kino-eskalacja – czyli nawiązujemy coraz śmielszy kontakt dotykowy. Ja lubię technikę – 2 kroki do przodu, jeden krok do tyłu, czyli dotykam ją, wycofuje się, dotykam bardziej, wycofuje się, znowu dotykam bardziej, i znowu trochę się wycofuje. W między czasie cały czas obserwuje jak ona się czuje z tym dotykiem. W tym przypadku wszytko wskazywało na to, że można ścinać bramkę i brać do domu. Wspominałem już, że park nie jest przypadkowy? Tak, jednym z powodów jest to, że nie muszę wydawać żadnych pieniędzy, acz nie jest to główny powód. Głównym powodem jest to, że mam łatwą wymówkę, żeby przenieść się na mieszkanie – w Tajlandii zawsze jest gorąco, więc wystarczy powiedzieć, że z tego powodu idziemy do mieszkania. Zawsze musi być jakiś powód. Dlaczego? Ponieważ pomimo tego, że podświadomie one wiedzą co będzie się działo w pokoju i o co w tym chodzi, to nie chcą się czuć łatwe. Chcą mieć tą swobodę, że mogą sobie pomyśleć: „oh nie, ja wcale nie poszłam się z nim od razu ruchać, my tylko poszliśmy do klimatyzacji, a ruchaliśmy się dlatego, że było tak romantycznie, on był taki męski i bla bla bla”. Niestety społeczeństwo tak programuje kobiety, żeby czuły się winne, jeśli nie stawiają oporu facetowi, więc trzeba im trochę pomóc i dać jakąś wymówkę, żeby to ominąć.

Półtorej godziny od spotkania byłem już w jej mieszkaniu. Szybka akcja, ale dobrze rozplanowana, więc stąd szybki efekt. I w ten oto sposób mam pierwszego gika w Chinag Mai. Na zakończenie wrzucam jeszcze fotke z jej mieszkania, zdjęcie „po”. A ciekawostka jest taka, jeśli się zastanawiacie ile kosztuje takie mieszkanie w Chinag Mai, to pewnie tak jak ja, zdziwicie się, że zaledwie 2,500 thb na miesiąc. To sporo mniej niż w Bangkoku. Aaa, tylko nie ma klimatyzacji, ale za to jest duży wentylator na suficie.

Trzymajcie się dzióbki, o Chiang Mai będzie jeszcze więcej, bo jestem tu cały miesiąc. Sawadee took khon !

Chcesz wiedzieć o nowościach na Azja Po Zmroku? Polub stronę na Facebooku.

Zajebiste historie czytelników


Coraz więcej dostaje od was emaili. Oprócz pytań, zdarzają się również ciekawe historie, które przytrafiły się wam w Azji. Pomyślałem więc, że nie byłoby głupim pomysłem zrobić z tego cały dział na stronie. Masz ciekawą historię z pobytu w Azji, którą chciałbyś się podzielić? Wyślij wiadomość. Oczywiście gwarantuje anonimowość. A teraz enjoy 🙂
______________________________________________________

Z tej strony K. Aktualnie nadaje do was z Bangkoku. Chciałbym opowiedzieć wam o moim roku w Azji. Nie mam zamiaru tutaj ściemniać, ani nie robię tego dla żadnego fejmu czy poklasku. Myślę że warto to napisać gdyż nie znam nikogo z tak pokręconym życiem w Azji jak ja. Czasami myślę że to wszystko jest dla mnie tak trudne bo jakieś prawo karmiczne we mnie uderza. Popełniłem w życiu wiele błędów. Czasami byłem zbyt nerwowy. Czasami chciałem być niczym maszyna. Zacząłem się zmieniać po tym jak poznałem dziewczynę którą pokochałem gdy miałem 20 lat. Czasu jednak nie mogę cofnąć by naprawić niektóre błędy które popełniłem. Mimo że byłem wielokrotnie zły, byłem leniwy, byłem nieodpowiedzialny i wielokrotnie zbłądziłem to zdaję sobie z tego sprawę i nie jestem zaskoczony tym gdy napotykam się na rożne przeszkody. Często brakowało mi pokory, wdzięczności i akceptacji dla pewnych zdarzeń. Dokonało się we mnie wiele przemian, a także doświadczyłem tutaj bardzo wiele. Nie jestem żadnym pismakiem więc  nie mam zamiaru trzymać się planu ramowego czy dbać o to by nie popełnić błędów. Nie mam na to czasu. Muszę go poświecić na inne sprawy. A więc co było przed Azją? Kibol jeżdżący na wyjazdy bez zgody mamy nie mając 18 lat, Black metalowiec mizantrop nie rozmawiający z ludźmi gardzący życiem swoim i innych ,skinhead wybijający dwa przednie zęby kopiąc aktywistę lewackiego po głowie, a na koniec poważny chłopak w garniturze organizujący w urzędzie manifestacje przeciwko muzułmanom (których religii nigdy nie zaakceptuję) i przemawiający tym samym do setek osób. Poza tym lojalny chłopak swojej dziewczyny. Miałem w Polsce tylko jedną i chciałem tak na zawsze. Poza tym alergik z całorocznym katarem, nawracającym zapaleniem zatok i metalową płytką wokół klatki piersiowej. Mamą z pensją minimalną i ojcem alkoholikiem który strzelił sobie w głowę kilka miesięcy temu, ale przestał nim być dla mnie gdy się rozwiódł z moją mamą jak miałem 7 lat i nie raczył nawet płacić alimentów gdyż jego miłością była butelka wódki. Z tych i wielu innych powodów jestem gdzie jestem. Bilet do Phuket kupiłem w lutym 2016 roku. Miały być to wczasy gdyż zaczęło mi się powodzić i po wzięciu pieniędzy z banku zacząłem je mnożyć, ale ostatecznie straciłem je 10 dni przed przylotem. Studiowałem filologie angielska, ale musiałem te studia przerwać bo chciałem mieszkać samemu. Chciałem na nie wrócić nie musząc pracować więc podjąłem ryzyko. Nie mogłem już mieszkać z moim wrogiem, facetem mamy która już z nim dłużej nie jest, a ja miałem z nim wojny od dziecka, a pózniej dokonałem aktu zemsty gdy chciał się ze mną bić, niehonorowo przecinając mu jelita szybkim ruchem bagnetem bo prostu chciałem zabić w samoobronie za te wszystkie lata męczenia mnie psychicznie. Uszło mi to płazem… Wiem że zrobiłem źle, ale jak ktoś Cię męczy od dziecka to czasami psychika każe to skończyć. Poza tym wcześniej wygrażał się mojej mamie w kuchni że jebnie mnie młotkiem i zabije. Miałem powód… Spędził dwa miesiące w szpitalu i nie wiedział co się tak naprawdę stało. Jak to mawiają w Krakowie „Każdy walczy jak może my walczymy na noże.” – świruje, stało się, ale cóż. Ludzie się zmieniają i błądzą. Byłem świrem, ale krzywdy kobiecie ani dziecku nigdy nie zrobiłem i bym nie zrobił. Gdy uczę angielskiego to czuje się jak aktor na przedstawieniu i czuje się swietnie jak małe ryżowce z przedszkola biegną do mnie by mnie uściskać bo ich ulubiony nauczyciel znowu przyszedł się z nimi powygłupiać tym samym ich ucząc. Pracowałem jako listonosz, chciałem poświecić więcej czasu dla dziewczyny wiec porzuciłem tą robotę by zaryzykować i nie wyszło. Zdecydowałem że jak już mam bilet to zostanę w Azji. Nie chciałem krzywdzić dziewczyny którą kochałem nie mając czasu dla niej. Zwycięstwo lub smierć. Vae Victis! Takie miałem nastawienie. 2 marca doleciałem do Phuket mając tylko 134 dolary. Opcje 2: Znalezienie pracy w Azji, druga śmierć. M. Autor bloga pisał lepiej nie przylatuj. Nie posłuchałem. Czy zrobiłem słusznie? Nie wiem. Często żałuje. Oceńcie sami co na ten temat myślicie. Pracy zacząłem szukać już tydzień przed wylotem. Trzy dni się ogarniałem i rozważałem samobója po stracie dużej ilości pieniędzy. Nie mogłem nic zjeść. Po wyjściu z lotniska poczułem żar i coś nowego. Poszedłem od razu na plaże na której spędziłem cały dzień. Plaże przy lotnisku. Dla mnie coś niebywałego. Poszedłem inną drogą by ominąć płacenie za bilet do parku narodowego wiec szedłem przez jakieś krzaki i natknąłem się na stado dziwnych agresywnych psów od których się trzymałem z dala. Na plaży już mnie zabajerowała jakaś Tajka czy mam dziewczynę, odpowiedziałem że tak. Wieczorem zdecydowałem się pojechać do Bangkoku. Chciałem autostopa ale nigdy wcześniej tego nie robiłem.

Szedłem drogą po zmroku odganiając się od moskitów. Nagle trafiła się jakaś grupa osób na jakimś przystanku i mowię im że chce do Bangkoku. Zabrali mnie do pojazdu na który czekali i wysadzili przy dworcu autobusowym. Przesiedziałem tam do rana. Jakiś dziwny typek do mnie podbił tutejszy i zaczął udawać mojego kolege, zignorowałem go, pózniej nawet z jakaś laską w muzułmańskich szmatach przyszedł i się pyta czy ją chce. Ja na niego kurwa patrzę „czy cie gościu pojebało?” Nie miałem zamiaru uprawiać seksu z żadną inną dziewczyną. Kochałem swoją w Polsce i miałem nadzieje że jeszcze będziemy razem i wrócę do Polski po pół roku lub po roku mając zaoszczędzone pieniądze. Poza tym przynieśli mi jakąś reklamówkę z żarciem i napojami, zauważyli że mam tylko

zielone banany, ale nie wiedziałem czy chcą za to hajs czy co więc nie ruszyłem. Na dworcu napiłem się piwa z Niemcem który mi je dał i jechałem w autokarze z parą z Białorusi.

Dojechałem do Bangkoku i nie wiedziałem co ze sobą zrobić. Wyszedłem z tego dworca autobusowego Mo Chit i idę przed siebie. Wbiłem do parku i tam spędzałem swoje dnie. Spałem na dworcu. Stamtąd udałem się na poszukiwania kafejki internetowej. Niefortunnie przed wylotem smartphone spadł mi na glebę i szybka się poszła jebać Lumia 530. Koleś mnie poratował innym telefonem z symbianem z którym męczyłem się dwa miesiące. W ogóle do kafejki gdzie trafiłem to nie mam do tej pory pojęcia.

Jakieś slumsy w Bangkoku. Znam już Bangkok ale na taką miejscówkę to ja po raz kolejny nie wiem jak trafić. Motorbike taxi mnie tam zabrała. Kolejnej nocy na dworcu ochrona się przyjebała. Głupa paliłem że muszę zadzwonić do kolegi i nie wiem jak. Pomogli mi kupić karte no i dzwonimy do M.

Bawiącego się na Khao San. Dogadał się tam z nimi po tajsku no i laska z dworca mnie zabrała by go spotkać. Dojechałem tam i o kurwa. Co tu się odpierdala? Gdzie ja kurwa jestem? Czemu ta laska mnie prowadzi za rękę? Ale dlaczego laski się tak na mnie gapią? Ja nie chce żadnego seksu! No i spotkałem M. Który pomógł mi znaleźć tani nocleg. Spędziłem tam jakiś tydzień wyliczając dzienny budżet na 150 THB. Znalazłem prace w Wietnamie. Przez agencje, za pierwszy miesiąc wzięli 400 USD za kolejny 100 USD. Zabierając to z wynagrodzenia 1200 USD. Zakwaterowanie załatwione i nawet zaliczkę mi dali. Doleciałem do Wietnamu jedynie z hajsem na wize. Bilet i promesę kupiła mi mama. W Wietnamie szok większy niż w Tajlandii. Wpakowali mnie na noc do hotelu w Hanoi. Rano zabrała mnie kobieta na przystanek autobusowy skuterem. Nie dość że skuter obok skutera to ona jeszcze przez telefon rozmawiała. Byłem zszokowany. Dojechałem do Thanh Hoa City. Odebrała mnie jedna z nauczycielek i wsadziła do hotelu. Tylko nie wiem kurwa po chuj wsadziła mnie na kilka godzin do zajebistego hotelu w który nie mogłem uwierzyć by pózniej wjebać mnie do takiego słabego, ale chuj w to. Wbijam do szkoły, wszystko cacy, no i zaczynam uczyć. Ale jak ja kurwa mam uczyć hah? Chodziłem do klasy i w sumie ja byłem asystentem wietnamskich nauczycielek albo kimś kto po prostu odrobi swoje i nara. Nie miałem pewności siebie. Nie wiedziałem co mi wolno z uczniami.

Nie miałem także humoru bo mi w chuj smutno i nudno było. Tęskniłem za dziewczyną która mnie ostatecznie olała. W tym momencie myślę że postąpiła słusznie. Cieżko mi było coś robić na starszym telefonie. Miałem

Przygodę z jedna dziewczyna. Była bardzo ładna. Szedłem przed ten sam skwer codziennie i słyszę jakieś hello. Wiec zagadałem o numer telefonu. Popisaliśmy pózniej na fejsie (tłumacz Google) i napisała mi coś ze szuka prawdziwej miłości bla bla. Mi

to pasowało. Na następny dzien pierwsze spotkanie, na drugi przyjechała do hotelu. Położyła się obok i zaczęła spać. Stwierdziłem że sprawdzę czy chce się ruchać i tak o to miałem pierwszą Azjatkę. Była całkiem fajna, ale więcej już jej nie zobaczyłem. Nie wiem czemu, może kogoś miała? Byłem tym strasznie zawiedziony i było mi przykro że znowu będę samemu. W szkole też widzieli że jest ze mną źle. Nie zaaklimatyzowałem się tam w ciągu tych dwóch miesięcy. Czas spędzałem głównie w hotelu. Nie chciałem skutera. Na tydzień przed wyjazdem poznałem trochę ludzi no ale za późno. iphone też kupiłem za późno by się nie nudzić. Jest maj, straciłem robotę więc przyszła pora na Tajlandię. Swoją drogą spytałem co jest nie tak w moim nauczaniu i powiedzieli mi że w jednej klasie było okej. W której? W tej w której myślałem że przesadzam bo nie powinienem się bawić z uczniami… Kurwa, czyli o to chodzi w tym nauczaniu. Prace dostałem od znajomej M. Która ma agencje. Spytała czy mogę zamieszkać z innym nauczycielem. Pytam skąd? Gambia. Hmmm… Trzeba zweryfikować poglądy na temat czarnych, a zarazem muzułmanów. Byłem głupi i myślałem że wyjdzie taniej wiec przejechałem autokarem przez Laos. Najpierw 8 godzin do Xam Neua, pózniej 24 godziny tortur do Wientian. Stamtąd do Udon Thani. Byłem szczęśliwy. Czułem się po dwóch miesiącach w Wietnamie jak w domu. Poszedłem do kfc i miałem łzy w oczach że jestem w cywilizacji. Jestem w galerii handlowej. Masakra. W hotelu zainstalowałem tindera i po godzinie miałem laske która mnie odebrała z hotelu. Brzydka, ale po dwóch miesiącach w Wietnamie wszystko było dla mnie piękne. No więc pozabierała mnie do kilku miejsc i było fajnie. Zgodziła się przenocować u mnie w hotelu bo mówiłem że seksu nie będzie i słowa dotrzymałem. Pózniej spotkałem się z nią jeszcze kilka razy. Byliśmy tak jakby w związku dopóki nie stwierdziłem że jestem głupi. Ani razu z nią nie uprawiałem seksu. Wsadziła mnie do autobusu na moją wioskę i próbowałem zlokalizować szkole. Wbijam w coś co wyglada jak chuj wie co, myślałem że to nie jest szkoła a to jednak była szkoła. Ostatecznie ktos mnie znalazł na skuterze

i tam zawiózł. Powitał mnie wysoki wychudzony murzyn i poszliśmy do domu. Nawet się zaprzyjaźniliśmy w pewnym stopniu. W Wietnamie zjebałem że nie wiedziałem jak uczyć, w Tajlandii się nauczyłem uczyć będąc sam na sam z 40 nastolatkami i przygotowując wszystko sam. Co odjebałem ucząc w Tajlandii? Nie kryłem się z dziewczynami i wjebałem się w pewne kłopoty. Head of English studies wiedziała o dziewczynie z Udon Thani, w końcu kazałem jej do niej przedzwonić jak mam tam dojechać, a pózniej pojawiła się inna dziewczyna. Piosenkarka i tancerka z klubu. Wciąż byłem zdesperowany w kwestii lasek więc podobałem się jej to zignorowałem miejsce jej pracy. Było to jednak 20 km ode mnie a ja wciąż nie miałem skutera. Dogadaliśmy się z Murzynem że wynajmiemy wspólnie, a ostatecznie dałem hajs, a nie dostałem kluczyka. Na jego paszport wynajęty wiec gowno mogłem zrobić. Poszedłem do restauracji w której jem codziennie i się pytam czy pomogą. Pomogli. Wzięli dla mnie skuter na raty. Miałem płacić 3000 THB miesięcznie. Okej… Co zrobiłem pierwszej nocy? „Moja dziewczyna” chciała się spotkać po pracy i jechać do hotelu. Okej… Wychodzę i nagle tak zaczęło padać że czułem się jakby na mnie pinezki spadały. Wyjebane miałem i mimo że ulewa była potężna to pojechałem. Po wyjściu z klubu nadal padało więc zastanawialiśmy się co robić. Ostatecznie wsiadła na skuter i zaczęła prowadzić. Kasku nie miała, a mojego nie chciała. Jedną ręką prowadziła drugą zakrywała oczy. Na ulicy przed nami ciemno, nagle pisk i bum. Jebła typa. Ja wstałem po dwóch sekundach i chciałem spierdalać, ona po chwili też się podniosła, popatrzyła w lusterko i pisk. Poturbowana bo kasku nie miała. Gościu leży na ziemi. Szedł po linii oddzielającej drogę dla skuterów, a samochodów po ciemku. Ja stałem pół godziny zszokowany bez znajomosci tajskiego prawa, pracując bez pozwolenia o prace na wizie turystycznej. Ostatecznie karetka ich zabrała i kazali mi jechać. Nie było mundurowych. Przez całą noc nie spałem, nie wiedziałem co robić. Pojechałem rano do restauracji i mówię że wypadek był. Uspokoili mnie. Sabai sabai… Nie miałem kłopotów bo nie ja prowadziłem. Dziewczyna i gościu bez ubezpieczenia. Chciałem pomóc, robiłem co się dało, ale nic zrobić nie mogłem. Pierwszy gruby przypał zaliczony. W restauracji zrobili jakiś przegląd dziewczyny i mówili bym ją rzucił bo kto to widział żeby nauczyciel był z laską która tańczy w klubie i śpiewa? Dodali także że pytali o nią i niby jakiegoś Taja ma. Pojebało mnie. Głupi byłem totalnie, chciałem pomóc, miałem wyrzuty sumienia, ale nic nie byłem w stanie wskórać. Znajomego policjanta sąsiada nawet spytałem o pomoc to niby coś tam wskórał. Odwiedziłem ją w szpitalu z rodziną policjanta, wtedy widziałem ją ostatni raz bo nie było już jak się spotkać. Swoją drogą czuje się jak nieśmiertelny bo raz wpadło mi coś do głowy żeby wyskoczyć z tego pojazdu który przewozi uczniów do szkoły i na wioski z powrotem. Wyskoczyłem z niego jak szybko jechał. Myślałem że spadnę na nogi i będzie okej. Poleciałem od razu do przodu, zrobiłem fikołka i byłem z powrotem na nogach. Zasadniczo gdyby nie mój refleks i to że bawiłem się w tego parkoura gdy byłem młodszy to pewnie jebnąłbym twarzą o beton i trafił do szpitala. Murzyn jak zobaczył co ja zrobiłem to nie dowierzał że ja to przeżyłem. Po tygodniu dostałem skuter z naprawy z zakazem wyjeżdżania poza wioskę.

Chujowo, ale okej. Miałem szybką przygodę z jedną dziewczyną w międzyczasie. Chciałem zweryfikować to co M. Pisze na stronie i faktycznie było łatwo się z nią przespać. Na następny dzień nie chciałem, ale ta przyszła sobie, pościeliła łóżko i zaczęła spać. Nawet murzyn był zszokowany tym co się odjebało. Jeszcze bardziej tym że lejdiboja przyprowadziła ze

sobą na godzinę. Wpadliśmy na pomysł z czarnym by molestować lejdiboja by sprawdzić co ma w gaciach. Zabawa była przednia, zjebałem bo nie udało mi się całkiem sciągnąć portków szybkim pociągnięciem od tyłu, wkurzył się i wyszedł. Na mnie się obraził ale nie na murzyna i miałem bekę przednia widząc jak muzułmanin trzyma lejdiboja za rękę. Ten sam muzułmanin który wcześniej gadał że by im łby poucinał. W ogóle opisze mojego tymczasowego towarzysza. Nazywa się Sheikh Sowe wiec każe się nazywać SS. Teacher SS. To nie do końca przypadkowe bo SS nienawidził żydów, ale także nazywał się przeciwnikiem ISIS, w końcu Ci dziwnym trafem nigdy nie zaatakowali w Izraelu. Przypadek? 39 lat. Śmieszny afrykański akcent. Wyglądał młodziej. W Afryce ma żonę i dzieci. Każdej tajce wciskał że jest singlem, a w szkole co innego by nie mieć przypału. Dobrze się ukrywał. Ja wiedziałem co on ma naprawdę w głowie i słuchałem jak notorycznie oszukuje Tajów na swój temat. Codziennie narzekał na buddyzm, lejdibojów,

Tajów. Obrażał ich w sumie codziennie rozmawiając ze mną. Twierdził że w Tajlandii jest tak gorąco bo Tajowie wyrzekli się Boga i to za karę. Heh. Poza tym SS był sympatykiem Adolfa Hitlera. Dosłownie go wielbił. Nie dziwi mnie to bo dzięki drugiej wojnie światowej upadł kolonializm. Mam przednią radochę gdy przeciwnicy islamu za wzór wybierają sobie Adolfa. W Wehrmachcie były nawet muzułmańskie dywizje, Adolf nigdy nie krytykował islamu. Ogólnie SS został raz solidnie skarcony za zdradzanie żony. Po seksie z jedną bolało go mocno przy oddawaniu moczu. Poszedł do szpitala, wykryli jakieś STD i dali mu leki. Poszedł do szpitala na naszej wiosce i wieść się rozeszła hahah. W moim przypadku solidny przypał pojawił się po tygodniu od kiedy miałem skuter. Mianowicie ktoś go w nocy podpierdolił. I co teraz? Na dodatek miałem nową dziewczynę. W moim życiu miałem dwie dziewczyny które kochałem i z którymi chciałem być naprawdę. Jedna w Polsce druga właśnie Tajka. Co było w niej specjalnego? Widziała mnie na długo przed wszystkim co mnie spotkało. Szkoda że nie zagadała do mnie bo ja jej nie zauważyłem. Nie zauważyłem że robi mi zdjęcie jak szedłem przy ulicy.

Podbiła do mnie na fb jak już miałem tarapaty po wypadku.

Musiałem z nią pisać aż tydzień by się ze mną spotkała. Po tygodniu zgodziła się i spotkaliśmy się w kawiarni do której wzięła także siostrę i kuzynkę by czuć się pewniej. Pół tygodnia spędza w mieście Sakon Nakon, a pół na zadupiu. Taka fajna się wydawała że kupiłem jej nawet róże. Na koniec nie pozwoliła mi zapłacić rachunku. Studiuje angielski. Spotykaliśmy się regularnie, byliśmy ze sobą miesiąc w Tajlandii i jeszcze dwa miesiące jak byłem w Wietnamie utrzymywaliśmy się jako związek. Była dla mnie wyjątkowa. Po którymś ze spotkań zaczęliśmy uprawiać seks, ale ja ją chciałem na tyle że mogłem czekać. Dowiedziałem się że jej starzy są dziani i w przyszłości wyślą ją na studia do Stanów. Nie wierzyłem że to przetrwa więc podjęliśmy decyzje o rozstaniu. Czy ją kochałem? Tak. Jest drugą dziewczyną którą naprawdę kochałem. Raz byłem w Sakon i super laska mnie zawołała i mówi że mnie chce (pewne że nie koń, gorący milf). Odmówiłem bo miałem dziewczynę. Nie mogłem jej zdradzić. No i wracając do problemów to właśnie w nocy po spotkaniu z nią zajebali skuter.

Head of English studies po tym jak usłyszała że mam nową dziewczynę i zapierdoleniu skutera chciała mnie zmienić. Po wstawieniu się przez innych nauczycieli zmieniła zdanie i zostałem. Śmiesznie bo M. Akurat pracował dla agencji, heh. Jednak tylko na miesiąc zostałem. Chciałem chodzić na siłownie, ale traciłem czas na chodzenie 2 km do szkoły i nie miałem jak jeździć na siłownie. Płytkę metalowa mam po to żeby mi wyregulować klatkę piersiowa i mostek który powoduje że mam lekko lejkowatą klatkę piersiowa. By to zrobić powinienem chodzić na siłownie. Mam też wystające żebra co źle wygląda.

Modelem nie zostanę. No wiec co zrobiłem? Załamany byłem tym że straciłem skuter i byłem dręczony w szkole przez kobietę która chciała decydować o moim życiu prywatnym (tak to jest jak nie wiesz jak się zachowywać na tajskiej wiosce) więc zdecydowałem się na powrót do Wietnamu. Czułem się oszukany gdyż jedna Tajka która ma podobne domki powiedziała mi że zgodnie z prawem landlord powinien zapłacić 50% straty. Zgodził się zapłacić tylko jakąś 1/4. Tak więc nie zapłaciłem mu za wynajem i zniknąłem do Wietnamu informując o tym tylko moją dziewczynę. Oczywiście Landlord to był bogaty pijak więc z powodu antypatii do jego osoby trzymałem się wersji że zapłaciłem gdy był pijany więc dał te pieniądze za skuter. Zachowałem się chujowo i czasami żałuje tej decyzji, ale czułem się po prostu oszukany bo jestem obcokrajowcem. Nawet o dziwo head of English studies stwierdziła że to nie moja wina. Ludzie z restauracji którzy mi wcześniej pomogli ze skuterem w ogóle nie byli zainteresowani wyciągnięciem hajsu od landlorda. Według mnie powinni, stąd nie mogłem zaakceptować faktu że nie będę

mógł sobie pozwolić przez rok na kolejny skuter. Muszę jeszcze wspomnieć o zachowaniu mojej Tajki. Bym został chciała mi nawet pomóc spłacać skuter. Naprawdę mnie kochała, a ja ją. Nie zgadzam się z tezą że nie można mieć dobrego związku z Tajką, bo nie każda jest taka sama. Są naprawdę świetne Tajki którym można zaufać.    Ciężko taką znaleźć, ale… Ja nie mam pieniędzy więc Tajki które się ze mną teraz umawiają być może mogą być tymi dobrymi. Chciałem sobie też załatwić wize studencka na treningi Muay Thai w mieście Sakon 40 km ode mnie, ale kradzież skutera całkowicie mi to uniemożliwiła. Wróciłem więc do Wietnamu z nadzieją na to że trafie do szkoły jak za pierwszym razem i tym razem spisze się dobrze. Poleciałem pierw do Hanoi na jedna rozmowę (nie lubimy twojego głosu) pózniej do Sajgonu i to samo. Tak wiec ostatecznie trafiłem do Haiphong gdzie brali każdego. Vi – headhunter napisała mi że dostanę 1200 USD za 80-100 godzin w miesiącu. Ja głupi nie pomyślałem o tym że będzie to 12 USD za godzinę – podstawa to 15. Jeszcze chcieli to upierdolic z podatkiem by było 9.6. Miało być mieszkanie zagwarantowane. Wsadzili mnie na dzien do nory bez łóżka z grzybem na ścianach. Nie zgodziłem się wiec wsadzili mnie do hotelu. Tam też poznałem Sylwestra z Włoch i szukali dla nas mieszkania. W końcu poznaliśmy Filipa z Kanady któremu do reki płacili 18 USD. Powiedział że pomoże nam znaleźć lepszą robotę wiec w sumie 10 dni tam przepracowałem i zamieszkałem z nim i jego wietnamska rodzina. Ożenił się z Wietnamką dla hajsu. Równowartość 100 tysięcy złotych dostał. Pózniej jednak się w sobie zakochali więc otworzył dla niej w Kanadzie salon do ozdabiania paznokci. Ładnie mnie ugościł. Chyba codziennie paliliśmy zielone. Gościu ogólnie nie potrzebował żadnych pieniędzy ani pracy gdyż pieniądze miał z biznesu w Kanadzie. Uczył dla sławy. Pracował w bardzo wielu szkołach by kazać im spierdalać, nawet na uniwersytecie i zrobił to samo. Wszędzie kasa do ręki. W jednej szkole zacząłem pracować tymczasowo. Zawiózł mnie tam ale nie zgodził się pracować bo uparł się na 18 USD a oni każdemu płacą 15. Mógłbym tam dostać pełną pozycje 15 USD za godzinę ale nie mogłem. Miałem dług wobec Filipa, poczuł się nie uszanowany przez nich bo nie chcieli mu zapłacić 18 wiec nie mogłem tam pracować. Spodobała mu się jedna z Wietnamek więc umówił się z nią, ale ta miała chłopaka Filipińczyka co i tak olał bo ten nie jest atrakcyjny to myślał że ją odbije. Filipińczyk powiedział że zna kogoś kto szuka nauczyciela. I tak poznałem swojego niedoszłego szefa. Pojechałem do szkoły na zadupiu. Tam przyjechał i on.

Nawet zobaczyłem jakiś papier 60

godzin 15 USD za godzinę. Zabrał mnie do swojego drugiego domu, patrzę… Jest chujowo ale stabilnie. Zamieszkałem tam. Co tydzień zapewniał mnie że szkoła będzie otwarta. Żeby mieć hajs na żarcie pracowałem tymczasowo dla szkoły jego znajomej u której go poznałem i trochę dla innych szkół, ale… Filip mówił nie akceptuj mniej niż 18 bo cie nie beda szanować a szef mówił żebym nie szukał innej roboty że szkoła zaraz bedzie otwarta i będę zajęty. Cóż… Posłuchałem się. Minęły dwa miesiące i szkoła wciąż nie była otwarta. Szef wydawał się bardzo spoko. Obiecywał dużo pieniędzy, pełne wsparcie, nawet że opłaci mi studia… Także że jak poślubię siostrzenice jego żony to kupi nam dom. Zacząłem czuć że ni chuja, zgrywa się no ale cóż. Stwierdziłem że czasami warto dać szanse ludziom. Zaufać i nie kombinować zbytnio. Nie komplikować sobie życia. Nadszedł w końcu dzień że wiza się kończyła. Widział że ma naiwniaka to dał mi 250 USD żebym ogarnął nową lecąc do Bangkoku. Tak też zrobiłem trzy miesiące temu. Wróciłem i szkoła wciąż była zamknięta a ja zarabiałem hajsy pracując tymczasowo dla innych szkół. Co do jego obietnic to słyszałem jeszcze pozwolenie o prace bez wymaganych dokumentów bo on pracuję dla rządu więc może. Z mojego szefa był także straszny pyszałek. Powiedział mi że zna rząd, zna policję, zna gangsterów i jest ogólnie VIP. I jakby chciał to by mógł nawet komuś zlecić morderstwo na mnie… Akurat jeśli chciał mnie postraszyć morderstwem to źle trafił bo bardziej od śmierci boje się życia. Wiem że to brednie, ale przestałem już go lubić. Szkoła w końcu została otwarta 15 godzin tygodniowo? 4.5 pracowałem za darmo bo wcześniej mnie wsparł. Powiedział że nie chce bym pracował dla innych szkół. Ilu uczniów było? 12,

Każdy za darmo bo to początek. Ilu uczniów mają inne? 200. Nawet w półtora miesiąca są w stanie ogarnąć tylu uczniów. Zacząłem się poważnie zastanawiać nad tym co robić. Zostać? Kanada? UK? Chiny? Inne miasto Wietnamu? Czy może posiedzieć aż znajdę bogatą dziewczynę/żonę albo laskę z hajsem na swingowany ślub? Poczekałem bo i tak hajsu nie miałem na zmianę. Chciałem tam pracować, zarobić i wtedy coś zmienić. Aczkolwiek… Sprawdziłem rynek pracy waląc posta z fejk konta na Vietnamese teaching jobs. Kto się odezwał? Kobieta która chciała zatrudnić Morgana. Kim jest Morgan? Już opowiadam. Jest to Anglik. 37 letnia pierdoła. Uczył na tej samej wiosce co ja. Ja byłem zagubiony, ale on to tragedia. Ja się ostatecznie w Haiphong ogarnąłem i nic tam nie odjebałem. Większość obcokrajowców rozbija się na skuterze, ja opanowałem poruszanie się po wietnamskiej zatłoczonej niebezpiecznej drodze. Morgan chciał zmienić otoczenie jak jeszcze byłem w TH. Powiedziałem mu o swoich doświadczeniach z Wietnamem i wydawało mu się to dobre. Jak już wróciłem do Wietnamu to podbił do mnie. Dałem mu adresy stron internetowych, dodałem do grup na fb. Raz przyjechał do mojego miasta by mieć rozmowę

Kwalifikacyjna. Przyjechał gościu z Halong no i tak trochę się dogadali. Ostatecznie zrezygnował po kilku dniach i pojechał do Phan Rang. Świetne miasto, mówiłem mu by został. Stwierdził że nie, że kobieta jest dziwna itp. Podbiła do mnie ta sama kobieta, dogadaliśmy się. Po kilku dniach była cicho. Pisałem Morganowi że on nie chce to ja tam pojadę uczyć i kobieta wydaje mi się spoko. Odpisał że gdzieś tam jedzie i nie warto bym z nią współpracował. Po kilku dniach napisałem że kobieta nie odpisuje. Ten mi wysłał maila że to strata czasu i powinien spróbować Chin i dał jakiś kontakt. W końcu napisałem do kobiety bo się zdenerwowałem i napisałem jej to co Morgan mi napisał na jej temat i przyznałem mu rację. Co się stało? Odpisała że Morgan wraca. Zablokowałem jej fb. Morgan napisał do mnie maila z pretensjami. Pocisnąłem mu tak że nie odpowiedział. Ja się szykowałem do wyjazdu tam, a Morgan nie napisał mi że planuje tam wrócić. Że zmienił zdanie. Cóż… Shit happens. Zdecydowałem się kontynuować pracę w tym samym miejscu. Powiedziałem szefowi że wiza mi się kończy po wakacjach (chinski nowy rok) ten chciał żebym został.

Przed wakacjami miałem jeszcze wystarczajaco kasy na „wiza ran” , chciał żebym został i mówił że ogarnie wizę po. Przypominałem mu i mówił że się załatwi.

Jak? Nie dowiedziałem się. Przecież „wiza ran” do Kambodży i Laosu się zupełnie nie opłaca bo trzeba zapłacić za wizę tam więc kupiłem sam bilet do Bangkoku. Na dzień przed końcem wizy jeszcze nie miałem konkretów więc poleciałem załamany do Bangkoku. Załamany bo nikt nie zaoferował pomocy. Wystarczyło pożyczyć 100 dolarów bym wrócił. Jedna kobieta rozważała ślub ze mną, a też nie była zainteresowana pomocą. Zacząłem się totalnie obwiniać za wszystkie błędy które popełniłem w przeszłości. Wielokrotnie zachowałem się jak szczeniak, wielokrotnie zachowałem się nieodpowiedzialnie. W Haiphong ostatecznie nic nie odjebałem, ale nie zabezpieczyłem się na wypadek oszustwa tylko zaufałem Wietnamczykowi. Zacząłem się obwiniać za wszelkie błędy z przeszłości. Czułem że straciłem pół roku. W wolnym czasie w sumie ulepszałem swój angielski na rożne sposoby by być lepszym nauczycielem, no ale co z tego? Wrócę do temu Wietnamek bo nie opisałem. W Hanoi normalnie funkcjonuje tinder więc raz pojechałem z jedną się tam spotkać w wiadomym celu. W Haiphong seksiłem tylko jedną. Asystentkę z mojej ulubionej szkoły. W tym roku kończy studiować angielski. Dwa razy się udało pózniej odmówiła, a ja nawet zgodziłem się spotkać jej rodzine na wiosce. Nie byłem zdesperowany na tyle by się bawić z laską z fochami. Pózniej poznałem kilka innych. U znajomej tą bogatą co szukała męża. Na tinderze Wietnamkę mieszkającą w Hanoi, z zawodu pielęgniarkę, pracującą jako nauczycielka japońskiego. Wygląda egzotycznie bo jak Japonka. Spotkałem się z nią w Hai Duong i nawet odwiedziłem jej rodzine. Nie chciałem jej po prostu wyruchać. Pózniej umawiałem się z 30 łatką robiącą co paznokcie i dorabiającą w BigC. Bardziej niedostępnej laski nie spotykałem, ale zastosowałem rady z bloga i wszystko się sprawdziło. Nie wyruchałem jej gdyż nie taki był cel, ale w razie powrotu będę miał gdzie spać, udało mi się zdobyć jej sympatie. Poza tym pojawił się temat z laską robiącą tatuaże ale ja już szykowałem się do wylotu. Dlaczego przyleciałem do Bangkoku? Tylko tutaj nie trzeba płacić za wizę i bilet jest tani z Wietnamu. W jakim pierwotnie celu tu przyleciałem? Śmierci w dżungli. Czasem w życiu po prostu się odechciewa ze względu na błędy popełnione w przeszłości. No więc udałem się do Rangsit i chciałem dojechać do dżungli oddalonej 100 km na północny wschód od Bangkoku. Byłem też zły na swój stan zdrowia. Ponowna infekcja. Przez to że mam alergie na roztocza co powoduje katar cały rok. Nie chcę być słaby i chory. Brać antybiotyku co miesiąc. Powinienem zrobić immunoterapię,

ale nie zrobiłem tego odczulania w Polsce (mama mówiła że nie ma czasu by ze mną jeździć, a samemu nie można), a tutaj nie mam kasy żeby to zrobić. Mam problem z akceptacją własnej osoby i porażek więc czasami się czułem że to najlepsze wyjście. Chciałem złapać stopa, ale

ostatecznie jakaś kobieta z daleka mnie zauważyła i chciała pomóc. Zaoferowała podwózkę autem. Opowiedziała przy okazji swoją historie ma 40 lat i 72 faceta w USA który 7 lat wcześniej zmienił jej życie. Opłacił edukacje itp. Zabrała mnie do jakiegoś parku narodowego z wodospadem, ale tam nie można chodzić gdzie się chcę więc zawiozła mnie w inne miejsce. Prawie się udało dotrzeć gdzie chciałem. Wdrapałem się na wzgórze. Jakieś duże czerwone mrówki mnie upierdalały w brzuch. Wbiłem na wzgórze i co? A tam ścieżka, droga i punkt widokowy… Szkurwa. Spotkałem jakichś ludzi uprawiających down hill. Zagadali do mnie. Zaoferowali wodę i napoje. Przyjąłem. Zaoferowali nocleg. Odmówiłem. Chciałem połknąć wszystkie tabletki, zasnąć i się nie obudzić, pospałem, ale się kurwa obudziłem i rano żygałem. Dosłownie płukanie żołądka bo żygałem jakieś 6 godzin i w tym czasie kilka litrów wypiłem. W pizdu… Poszedłem w zle miejsce bo z dżungli ze zwierzętami jak tygrysy bym pewnie nie wyszedł a

stamtąd Ci uprawiający down hill mnie wyprowadzili. Mieli akurat jakieś zawody. Chcieli mnie zabrać do lekarza bo żygałem ciągle ale mowię im że za dużo tabletek połknąłem i muszę wyżygać i przejdzie. Jeden gościu mnie zabrał do siebie na noc, a tam mundur na drzwiach wisi. Pytam się go kim jest. Żołnierz. Po kilku godzinach przyjechało wielu innych gości którzy też się okazali żołnierzami. Pytają się mnie ile mam pieniędzy. Odpowiadam, oferują 1000 THB. Odmówiłem „nie, nie, kolega mi wyślę za kilka dni.” Chujowo bym się czuł przyjmując pieniądze od kogoś dla kogo nic bym nie mógł zrobić. Spytałem się ich czy nie mają jakiejś pracy w armii dla białego szpiega, by wysyłali mnie na południe na przeszpiegi do muzułmanów po nauce tajskiego, no ale nie mają kontaktów z górą, heh. Stwierdziłem że zbyt cieżko jest się zajebać i dam się życiu toczyć dalej. Może coś pozytywnego mnie spotka skoro nawet żołnierze chcieli mi pomóc? Wróciłem na lotnisko, czyli miejsce z wifi i użyłem couch surfing. Jedna Tajka szybko odpowiedziała. Umówiliśmy się pod west gate plaza i zabrała mnie do siebie. Spędziłem tam jedną noc i chciała mi pomóc. Odmówiłem wzięcia pieniędzy, ale wziąłem klucz do mieszkania które opuściła i opłaciła na miesiąc. Po dotarciu tam zacząłem używać aplikacji randkowych i… Odzyskałem motywacje do życia i jakąś tam nadzieję. Tajka z CS mi to poleciła żebym sobie poszukał jakiejś kobiety z pieniędzmi szukającej faranga. Nie popełniajcie tych błędów co ja. Zaakceptujecie siebie i swoje porażki. Nie przyjeżdżajcie też uczyć angielskiego w Azji bo z roku na rok będzie coraz więcej pracy native speakers only. Studiowałem angielski, przerwałem z powodów osobistych i żałuje. Nie przylatujcie do pracy w Azji bez kwalifikacji bo możecie wtedy pożałować tego jak ja i doświadczyć wielu złych rzeczy. Ja strasznie żałuje że znalazłem się w Azji wcześniej niż powinienem. Po tym co mnie spotkało w Bangkoku i jak wiele dobrych kobiet tutaj poznałem, chce mi się tu zostać na dłużej, ale nie mam pojęcia czy to będzie możliwe. Naprawdę polubiłem ten kraj po tym czego doświadczyłem w tym miesiącu, ale nie mam pojęcia czy będzie tu dla mnie praca, więc prawdopodobnie w połowie marca wrócę do Wietnamu gdzie kolega opuści swoją szkołę by zająć jego pozycję. Jednak jestem gotów by pozostać tutaj robiąc cokolwiek. Aczkolwiek czasami po prostu myślę że nie zasłużyłem w swoim życiu na to by robić co chcę i żyć jak chce bo za mało się starałem i popełniłem zbyt wiele błędów. Szkoła dla której uczyłem tymczasowo cały czas pyta kiedy wrócę i na mnie czeka. Uczniowie jak i nauczyciele lubią ze mną pracować. Tyle czasu co spędziłem na nauczaniu zupełnie wystarczyło bym się w tym poczuł pewnie i robił to tak by zainteresować uczniów. Nawet mam swój własny program którym mógłbym uczyć. Aczkolwiek na tą chwilę jestem gotowy by podjąć jakąkolwiek pracę. Żałuje wielu rzeczy z przeszłości. Powinienem być inny, lepszy. Na forum napisałem o tym jak zostałem „utrzymankiem” Tajek. Dla niektórych jest to fajne, niektórzy mnie atakują, ale niepotrzebnie gdyż czuje się z tym źle że kobiety mi pomagają. Nie pytam ich o pomoc gdyż nie potrafię. Same mi ją oferują, a ja się po prostu staram zadowolić je w zamian jak tylko potrafię. Jednej nawet nie rucham, bo nie chce, spędzam z nią czas gdyż nie ma nikogo. Jest totalnie nieatrakcyjna na zewnątrz ale w środku ma dobre serce. Myślę że nie tylko prawdziwych przyjaciół, ale też i prawdziwą miłość poznaje się w biedzie. Jedną dziewczynę naprawdę polubiłem w takim stopniu że chciałbym z nią być. Niestety materialnie nie mam jej nic do zaoferowania. Aczkolwiek poznałem dziewczynę jakiej chciałem przed laty. Chcecie artykuł na temat moich perypetii w Bangkoku?

______________________________________________________
Siemano! Jestem drugi raz w Bangkoku. Myślę, że będziesz zainteresowany popierdolony sytuacja która mi się wczoraj przytrafiła.
Poznałem w niedziele laskę na DiA . Od tamtego czasu się z nią regularnie spotykałem. Ona po mnie przyjeżdżała. Spędzałem z nią intensywnie czas w jej domu do czasu aż wczoraj o drugiej w nocy niespodziewanie do je mieszkania wbił jej „były” chłopak. Gość mi groził nożem i gonił po mieszkaniu tulipanem z kufla.
Efekt był taki ze w momencie jak ja napierdalał po pysku ja byłem zmuszony się ewakuować przez okno z 1 piętra. Bez butów tj. amortyzacji.

13819740_1404521236229734_1898354740_n

13819329_1404521242896400_21383909_n

Efekt jest taki. Człowieku, mega się jaram Twoimi blogami ale chyba trzeba czasami trochę uważać. To może nie pouczanie, ale lekka przestroga. Pozdrawiam gracza!

_________________________________________________

Cześć. Ja pierdole, poznałem zajebistą Tajkę na Khao sanie. Piliśmy razem do rana, lizaliśmy się na ulicy. W końcu poszliśmy do mojego guest housu. W nocy nie chciała się dać, ale rano w końcu ją wyruchałem. Jej cipka była jakaś strasznie sucha, ale nic. Dopiero zacząłem coś podejrzewać, jak zapytałem dlaczego ma silikonowe cycki i powiedział, że są prawdziwe. Wtedy już byłem prawie pewien, że to ladyboy. Rano jak wychodziliśmy do widziała nas recepcjonistka. Później mi powiedziała „czy wesz, że to był ladyboy?”. Ja pierdole, wyruchałem faceta, nieeeeeeeeeee!!!

___________________________________________________

unnamed.jpg

 

„Gandzia w Tajlandii? A jednak!”

Zainspirowany opowieściami Autora AzjiPoZmroku poleciałem z dziewczyną na 3 tygodnie zwiedzić „Rajlandię”. Wszystkim wiadomo (i przed tym przestrzegał nas Michał Forsaken), że w Tajlandii za narkotyki idzie się do więzienia. Ktoś kto spędził miesiące w singapurskim łagrze chyba wie co mówi. Sądziłem więc, że oprócz alkoholu żadne inne formy wejścia na „salony umysłowe” nie będą nam dostępne. Okazało się jednak, że…

Na niektórych wyspach są specjalne knajpy, w których można niemalże „legalnie” kupić u barmana trawkę w postaci jointa za 200 bahtów (zioło mają mocne) i koktajl grzybowy za 500 bahtów (flow jak po tabletce ekstazy, miło ale liczyłem na fazę bardziej halucynogenną jak to zwykle po grzybach… Widocznie jednak farangom przeznaczono lżejsze grzybki żeby nie robili boruty na bani). Bo te używki są dla ludzi dorosłych, którzy umieją w tym „pływać” i szukają w tym jakiejś głębi, a nie dla dzieciaków chcących się prostacko naćpać. 

Wygląda to tak, że siedzą sobie w knajpie same białasy, pełna kulturka, piją piwko i palą joye. Zero agresji („lepiej żebyś pił, niż palił – twierdzi społeczeństwo… z tym że ziele to spokój – alkohol to szaleństwo”). Niezdrowo podniecony pytam barmana, że jak to, wtf, że przecież w Tajlandii więzienie za trawkę itd. Barman na to, że można palić, ale tylko u nich w knajpie i tylko zioło u nich kupione… a jak wyniosę poza knajpę to na własne ryzyko. Wszystko stało się jasne kiedy pojąłem, że na tak małych wyspach jak Koh Tao mieszka tylko kilku policjantów, i jak na polskiej wsi – wszyscy się znają… Nagle okazało się, że barman który sprzedaje mi jointa, jest bratankiem lokalnego komendanta policji… 

I taka scenka: siedzę z dziewczyną i kilkoma Europejczykami w knajpie o wymownej nazwie „High Bar”, palimy skręta i oglądamy cudowny zachód słońca. High Bar jest rzeczywiście „high” na górce – gdyby sprzedawali mocniejsze koktajle grzybowe to by się nafukane farangi z tej górki staczały jak kulki śniegu. Brawo Tajowie za racjonalne podejście biznesowe! Przynajmniej nie ma takich scen jakie widziałem w Amsterdamie – ludzie czołgający się po chodnikach bo zbyt mocnego grzyba zakupili w pobliskim coffee shopie). Wracając do High Baru: w głowie boski chillout że sobie bez spinki palimy w knajpie, a tu nagle do baru wchodzi policjant i zaczyna nas obczajać… łazi nerwowo po knajpie, zagląda do wc… W tym momencie pełna konsterna, serce mi zaczyna łomotać (nie od wciągniętego przed chwilą bucha, lecz od widoku funkcjonariusza), czuć zielsko na kilometr, jointy leżą na stolikach, zaczynam myśleć że może ci barmani to tak na lewo sprzedają i kurwa zaraz będę płacił 20.000 bahtów łapówki za uniknięcie aresztu. Na szczęście policjant po krótkiej obczajce zagaduje do barmana i wchodzi z nim na zaplecze (!), po czym uśmiechnięty wychodzi z knajpy, i luz… uff. Chyba przyszedł po prowizję z dzisiejszego utargu. 

Nie wiem czy na lądzie takie rzeczy przechodzą, ale na wyspach w hermetycznych społecznościach widocznie tak. Poczuli łatwą kasę do zarobienia na turystach (byłem w kilku takich barach i siedzą w nich tylko biali, tak jakby Tajowie się w ogóle nie żulili…). Dla mnie bomba. 20 zł za dobrego jointa z pięknym widokiem w cenie, to przyzwoita stawka (choć pewnie Tajowie parskają śmiechem że płacimy takie krocie za odrobinę majeranku). Natomiast koktajl grzybowy trochę za drogi – wypiłem kilka w różnych knajpach, ale nie wydałbym kolejnych 50 zł za taką fazę (dla mnie za słaba, choć moja dziewczyna z racji braku tego typu doświadczeń była grubo porobiona). Trzeba by skoczyć do pobliskiej Kambodży na pizzę z grzybami ponoć mocne (na pewno sprawdzę).

Mało tego – w High Barze przysiada się do nas młoda Niemka i wyciąga z torebki wór baki, kładzie go na stoliku jak gdyby nigdy nic. Pytam ją czy się nie boi nosić tego „poza barem”, a laska zero stresu. Ciekawo jakby ją złapali na mieście z worem trawska, to by pewnie słono musiała zapłacić albo gorzej (bo kupiła to poza barem, a więc nie zarobili ci co mieli zarobić). Widocznie w Tajlandii, jeśli idzie o ryzyko związane z posiadaniem małych ilości używek dla własnego użytku, wszystko zależy gdzie i na kogo się trafi, gdzie u i kogo się kupi. Wygląda na to, że są miejsca gdzie obowiązuje niepisana umowa między localsami, że na farangach można zarabiać w ten sposób. Skoro w tym klimacie konopie ładnie rosną, to czemu ich nie opychać degeneratom z zachodu, po cichu na zasadzie rynku kontrolowanego. Podoba mi się taki system – mam co chcę bez stresu i bez afiszowania się. 

Gdyby ktoś z Was szukał boskiego chilloutu bez odpowiedzialności prawnokarnej, sugeruję wybrać się właśnie do tych miejsc: na Koh Tao „High Bar”, na Koh Phangan „Reggae Bar”, „Amsterdam Bar”, i „Eden Garden” (zajebisty widoczek, na plażę gdzie jest Eden Garden można dostać się tylko łódką). Nie polecam jazdy na skuterze na bani – ja tam dawałem radę, ale wspomniana Niemka z High Baru miała rękę w temblaku po wypadku, bo jeździła sfazowana.

Summa summarum, w Rajlandii można bezstresowo zapalić stuff w „wyznaczonym” do tego miejscu. Czego nie można powiedzieć o Polsce, gdzie wciąż jest karalne i masa ludzi czai się z paleniem w domach, gdyż nie mamy takich barów. Także wybieram Rajlandię.

P.S. Proszę powyższą opowiastkę potraktować jako zmyśloną – oficjalnie nie ma takich barów, a ja nic nie paliłem. Posiadanie nawet małych ilości środków odurzających może spotkać się z surową reakcją tajskich służb.

____________________________________

Wysyłajcie więcej historii, bo dobrze się czyta 🙂 Będę je tutaj dodawał.

Back home – czyli Forsaken w znowu w Bangkoku


W Wietnamie było nawet fajnie… Zawsze dobrze jest poznać nowy kraj, posmakować nowej kuchni, zobaczyć inna kulturę, jak żyją ludzie, co robią  jak się zachowują, no i oczywiście zawsze jest zajebiście przelecieć laskę z nowego regionu. Summa sumarum, jestem zadowolony. Mogę teraz powiedzieć dlaczego Wietnam jest be, albo dlaczego jest super, mam porównanie z Tajlandią. I nie sądzę abym kiedykolwiek powrócił! Dlaczego?

tajlandia-chang-plaza

Powodów jest trochę. Jedne większe, drugie mniejsze. Zasadniczo jednak chodzi o pracę. Całe 2 miesiące w Wietnamie pracowałem jako nauczyciel – coś co uważam za wyjście awaryjne, żeby nie powiedzieć cofanie się w rozwoju. Tymczasem, w tym samym momencie dostawałem masę zajebistych ofert pracy z Tajlandii.

Aktualnie ponownie pracuję jako HR manager, czyli prowadzę rekrutacje nauczycieli. W tej samej firmie. Od zawsze Bom (szefowa) nagabywała mnie, abym powrócił.  Z jakiegoś powodu, wydaje jej się, że jestem niezbędny w tej firmie, pomimo tego, że nie robię prawie nic. Ale narzekać nie można. Są jednak pewne zmiany. Bom zaczęła współpracę z bardzo prężnie rozwijającą się firmą organizującą (płatne) wolontariaty dla Anglików w Tajlandii. I w Tajlandii jestem potrzebny, żeby się nimi opiekować. Wiadomo, trzeba ich przeszkolić z tajskiego, zrobić jakiś krótki kurs TEFL, no i zabrać na słonie, do dżungli na trekking, na wycieczkę rowerową, etc. Jest to praca która wymaga niesłychanie dużo podróżowania po całym kraju. Już pod koniec lipca, czyli za parę dni, wyruszam na miesiąc do Chinag Mai, na północy Tajlandii. Jestem odpowiedzialny za 40 lasek z Anglii, które zapłaciły po 1000 funtów, żeby umyć słonia i pouczyć angielskiego biedne dzieci z sierocińca. Będę też musiał brać ich na wycieczki w przeróżne miejsca, no i na imprezy oczywiście, bo wiek naszych wolontariuszek to 18 – 24 lata. 

Porównując to do pracy jako nauczyciela w Wietnamie… Pierdole, Tajlandia oferuje mi znacznie więcej. Jedyne co mi przeszkadza to wiek i płeć wolontariuszek… Dlaczego? Ano Philip, czyli właściciel tej firmy, powtórzył co najmniej 10 razy, że jak tylko wyrucham jakąś wolontariuszkę, to jestem out, zwolniony od strzału. To będzie naprawdę ciężkie do zrobienia, bo wiecie co się dzieje w Tajlandii, kiedy białe laski nagle odkrywają, że wszyscy faceci są dużo bardziej zainteresowani egzotycznymi i atrakcyjniejszymi Tajkami? Odpierdala im. Początkowo nie chciałem wierzyć Phillipowi, że wolontariuszki będą proponować trójkąty, latać z cyckami na wierzchu po resorcie, kusić, etc, ale po rozmowie ze staffem firmy, wszyscy potwierdzili, że dzieją się tam prawdziwe hardcory. Philip wspominał nawet, że musiał lecieć na komisariat, wyciągać wolontariuszkę, bo została aresztowana za robienie loda nowo poznanemu kolesiowi na środku Khao San road. Tak więc, praca zdaje się być idealna, podróże, szkolenia, ale… jak ja się mam powstrzymać od ruchania tych lasek, jeśli one faktycznie będą się tak zachowywać? Time will tell. Wierzcie, lub nie, ale planuję nie nie ruchać żadnych Angielek i koncentrować się jednak na Tajkach.

W Chinag Mai będę miał pokój w resorcie i oprócz tego mieszkanie służbowe, bo czasami trzeba uciekać przed niekończącymi się pytaniami. Trochę wolnego od pracy trzeba też mieć, a  już z doświadczenia jako przewodnik wiem, że turyści zawsze zatkają kibel srajtaśmą, zatrzasną klucz w pokoju, albo zgubią paszport. Trochę pierdolenia się jest.

Co więcej – jakby nie patrzeć, quality lasek które rucham jest zdecydowanie większe w Tajlandii. Mam tu sieć gików (czyli koleżanek do ruchania) tak obfitą, że przez pierwsze 2 tygodnie musiałem ruchać 3 razy dziennie. Benny przyjechała odebrać mnie na lotnisko, a że wróciła już do swojego domu w Roy Et na północnym wschodzie (to znaczy rodzice kazali jej wrócić), to nie ma mieszkania w Bangkoku. Siedziała u mnie 11 dni pod rząd (aż ją wywaliłem, bo nie mogłem jej znieść). Co ciekawe, zawsze wydawało mi się, że kocham tą laskę i właśnie mieszkanie razem uświadomiło mi, że nie mogę jej na dłuższą metę znieść. Interesting! Ciekawe ile razy w życiu ktoś jest w kimś zakochani, nic z tego nie ma oprócz depresji, a jakby tylko zamieszkali razem to BOOM, koniec miłości. Anyway, Benny mieszkała ze mną, więc codziennie obowiązkowo dwie rundy.

Miałem jednak ustawione masę innych lasek, z którymi rozmawiałem z Wietnamu, więc oprócz Benny musiałem latać po apartamentach innych gików. Jest Marisa. Jest Fha, która straciła ze mną dziewictwo. Jest Nam. Jest Ploy. Jest Namtan z dużymi cyckami. Jest Oil z fajnym uśmiechem. Jest Ekki. Jest Tawan. Kurwa dużo tego. 2 tygodnie masakry. Wyruchany na maxa. Ale za to właśnie kocham Tajlandię! W Wietnamie też było dużo walenia, ale tutaj jest ZDECYDOWANIE więcej. Być może dlatego, że mieszkam już tyle lat, ale nie zmienia to faktu, że jednak tak właśnie jest.

Innym powodem to ceny mieszkań – w Wietnamie pokoje dzielone z innymi ludźmi, chodzą grubo ponad 100$. Tym czasem w Tajlandii za tą samą cenę można mieć całe mieszkanie dla siebie. Pomimo tego, że mieszkałem znajomymi (poznanymi przez tą stronę – cheers Leszek ;), jestem już za stary na flatshare. Ponad 5 lat flatshare’u w Londynie i jednak wolę na swoim! Czyli jak mam ochotę nabrudzić, to jest brudno, mam ochotę zrobić orgię, to jest orgia i nie muszę się przejmować, czy nie przeszkadzam reszcie.

Na tym zakończę dzisiejsze pierdolenie, bo o 5 rano wyjazd (służbowy) do Rayong. W drodze powrotnej zamierzam zatrzymać się na dzień lub dwa w Pattaya i spotkać się z czytelnikiem AzjaPoZmroku (cheers Tom!), także może się wreszcie zbiorę i skrobnę też coś o Sin City!

Praca w Tajlandii


W Tajlandii o pracę jest łatwo i trudno w tym samym czasie. Śpieszę wyjaśnić. Trudno jest dlatego, że w Tajlandii istnieje coś co nazywa się listą zakazanych zawodów dla obcokrajowców i lista ta obejmuje praktycznie każdą profesję poza edukacją, hotelarstwem, gastronomią i turystyką. Mówiąc krótko i realistycznie – dla kogoś kto nie mieszka w Tajlandii i nie mam tutaj znajomości, praca w innej branży niż edukacja jest prawie nierealna. Oczywiście zdarzają się przypadki takie jak znajomy Hiszpan o imieniu Raul, który przyjechał na pałę, bez oszczędności i pracę znalazł w hiszpańskiej restauracji niemal od razu.

tajlandia-praca-szkola-nauczyciel-TEFL-ESL-nauka-angielskiego

Tak więc generalnie nie jest ciekawie. Na pociesznie jednak, popyt na naukę angielskiego w całej Azji jest ogromny i znalezienie pracy w Tajlandii jako nauczyciel angielskiego jest śmiesznie proste. Oficjalne wymagania to skończone studia licencjackie i jeden z kursów nauczycielskich takich jak TEFL albo CELTA. Oba kosztują około 1000 dolarów i trwają miesiąc czasu. W praktyce pracę da się znaleźć i bez jednego i bez drugiego… czego jednak nie polecam. Będzie się to bowiem wiązało z problemami ze znalezieniem zatrudnienia, dużym kłopotem w kwestiach wizowych i dostępne prace będą raczej tymi, których nikt inny nie chciał.

W przypadku pochodzenia z Polski dochodzi jeszcze factor nie bycia native speakerem, który jest dodatkową przeszkodą, więc lepiej pochwalić się jakimiś kwalifikacjami. Jeśli ktoś chce zrobić kurs TEFL w Tajlandii, to mogę polecić rzetelną firmę. Doświadczenie nie jest wymagane, ale polecam zrobić chociaż tydzień jakiegoś wolontariatu w Azji, aby mieć świadomość co nas czeka.

A więc jak szukamy pracy jako w Tajlandii? Jeśli chodzi o pracę w innych branżach niż edukacja, to 99% przypadków to znajomości – kiedyś kogoś gdzieś się poznało. Jeśli chodzi o uczenie angielskiego, to są 3 metody. Przede wszystkim trzeba być na miejscu w Tajlandii. W momencie w którym ktoś dostaje CV z numerem do innego kraju i nietajskim adresem, CV wyląduje w śmietniku. Także step 1 to przyjechać do Tajlandii. Step 2 to ubrać się jak człowiek a nie turysta – długie spodnie, koszula i pełne buty, nie klapki czy sandały. Na ulicy w Bangkoku od razu widać kto tu mieszka, a kto jest turystą – jeden rzut oka na ubranie i wszystko jasne.

Metoda 1 – włazimy na ajarn.com , craig list i tym podobne stronki i wysyłamy CV. Jak wspominałem na duże, nie ma co tracić czasu jeśli nie jesteśmy na miejscu w Tajlandii. Należy się upewnić, że CV zawiera zdjęcia, ponieważ największą kwalifikacją w Tajlandii jest bycie białym.

Metoda 2 – ładnie się ubieramy, drukujemy CV i ganiamy po szkołach.

Metoda 3 – znajdujemy w internecie agencje pracy i pozwalamy im zająć się wyszukaniem dla nas posady . Ma to swoje plusy i minusy. Dobry news dla czytelników to to, że ja właśnie pracuje w takiej agencji jako HR manager i moją pracą jest rekrutowanie nauczycieli do pracy w tajskich szkołach, także jeśli szukasz pracy w Tajlandii to dobrze trafiłeś. Wszystkim czytelnikom mogę pomóc w znalezieniu pracy w Tajlandii, więc najprostsza metoda to skontaktować się bezpośrednio ze mną.

Zarobki w Tajlandii jako nauczyciel angielskiego oscylują między 30,000 – 38,000 batów, czyli jakieś 3,000 do 3,800 zł.

Masz więcej pytań? Pisz.

Chcesz wiedzieć o nowościach na Azja Po Zmroku? Polub stronę na Facebooku.